Πώς οι μετεωρίτες χτυπούν από τη ζώνη αστεροειδών;
* Βαρύτες αλληλεπιδράσεις: Ο ιμάντας αστεροειδών είναι ένα χαοτικό μέρος με αμέτρητους αστεροειδείς και άλλα μικρά σώματα που αλληλεπιδρούν βαρυτικά. Αυτό το σταθερό ρυμουλκό του πολέμου μπορεί να οδηγήσει σε συγκρούσεις, οι οποίες μπορούν να σπάσουν τους μεγαλύτερους αστεροειδείς.
* Effect Yarkovsky: Αυτό το λεπτό αποτέλεσμα, το όνομά του από τον ανακαλύψιμο του, εμφανίζεται όταν το ηλιακό φως θερμαίνει την επιφάνεια ενός αστεροειδούς, προκαλώντας την εκ νέου εκπομπή υπέρυθρης ακτινοβολίας. Αυτή η διαδικασία μπορεί να μεταβάλει ελαφρώς την τροχιά ενός αστεροειδούς με την πάροδο του χρόνου, ενδεχομένως να την πιέσει πιο κοντά στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα, όπου είναι πιο πιθανό να συλληφθεί από τη βαρύτητα της Γης.
* συντονισμοί: Οι βαρυτικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των αστεροειδών και του Δία, ο μεγαλύτερος πλανήτης στο ηλιακό μας σύστημα, μπορούν να δημιουργήσουν περιοχές αστάθειας που ονομάζονται "συντονισμούς". Αυτοί οι συντονισμοί μπορούν να ωθήσουν τους αστεροειδείς σε τροχιές που διασχίζουν τη διαδρομή της Γης.
* Εξέλιξη τροχιάς: Πάνω από εκατομμύρια χρόνια, οι αστεροειδείς μπορούν αργά να εξελίξουν τις τροχιές τους λόγω αυτών των διαφόρων δυνάμεων, τελικά βρίσκονται σε μια πορεία σύγκρουσης με τη Γη.
Όταν ένα κομμάτι αστεροειδούς σπάει ή ωθείται σε μια τροχιά που τέμνει την τροχιά της Γης, γίνεται μετεωροειδές. Εάν αυτό το μετεωροειδές εισέλθει στην ατμόσφαιρα της Γης και καίει, ονομάζεται μετεωρίτης (ή αστέρι πυροβολισμού). Εάν κάποιο μέρος του μετεωανοειδούς επιβιώνει από τη φλογερή κάθοδο και χτυπά το έδαφος, ονομάζεται μετεωρίτης.
Έτσι, δεν είναι ένα ενιαίο, δραματικό γεγονός που στέλνει μετεωρίτες που πετούν προς τη Γη. Είναι ένας συνδυασμός σταδιακών διαδικασιών που δρουν σε μεγάλες χρονικές περιόδους, τελικά οδηγώντας στον περιστασιακό επισκέπτη από την ζώνη αστεροειδών.
