Τι ήταν το PTolemaic - Aristelian Cosmology;
Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.):
* Γεωκεντρικό Σύμπαν: Πίστευε ότι η γη ήταν το κέντρο του σύμπαντος, με όλα τα άλλα που περιστρέφονται γύρω από αυτό.
* σφαιρική γη: Ο Αριστοτέλης αναγνώρισε σωστά τη γη ως σφαίρα.
* ομόκεντρες σφαίρες: Πρότεινε ένα σύστημα ομόκεντρων σφαιρών, καθένα από τα οποία φέρει ένα ουράνιο σώμα, με τη γη στο κέντρο και την εξώτατη σφαίρα που περιέχει τα αστέρια.
* Prime Mover: Ο Αριστοτέλης πρότεινε έναν "πρωταρχικό κινητήρα", έναν ακίνητο κινητήρα που προκάλεσε την κίνηση των ουράνιων σφαιρών.
Claudius Ptolemy (περίπου 100-170 μ.Χ.):
* Μαθηματικό μοντέλο: Ο Πτολεμαίος χτίστηκε στις ιδέες του Αριστοτέλη και δημιούργησε ένα μαθηματικό μοντέλο για να εξηγήσει τις κινήσεις των πλανητών.
* Επικυκλίδια και παραδοχές: Για να ληφθεί υπόψη η παρατηρούμενη οπισθοδρομική κίνηση των πλανητών, ο Πτολεμαίος εισήγαγε επιτιδικά (μικρότερους κύκλους) μέσα στους μεγαλύτερους κύκλους (παραβιάσεις) των ουράνων σφαιρών.
* Almagest: Το αριστούργημά του, "Almagest", παρείχε λεπτομερείς παρατηρήσεις και μαθηματικούς υπολογισμούς για τις θέσεις και τις κινήσεις των πλανητών.
Βασικά χαρακτηριστικά της Πτολεμαϊκής-Αριστοτελικής Κοσμολογίας:
* Γεωκεντρικότητα: Γη στο κέντρο του σύμπαντος.
* ομόκεντρες σφαίρες: Ένα ένθετο σύστημα σφαίων που μεταφέρουν ουράνια σώματα.
* Τέλεια κυκλική κίνηση: Όλα τα ουράνια σώματα κινήθηκαν σε τέλειους κύκλους γύρω από τη γη.
* ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ Σύμπαν: Το σύμπαν ήταν πεπερασμένο, με ένα όριο στην εξώτατη σφαίρα σταθερών αστεριών.
* αμετάβλητο σύμπαν: Το σύμπαν θεωρήθηκε αμετάβλητο και αιώνιο, εκτός από την κίνηση των ουράνιων σωμάτων.
Αντίκτυπος και κληρονομιά:
Αυτή η κοσμολογία κυριάρχησε στην επιστημονική σκέψη για αιώνες, διαμορφώνοντας την κατανόησή μας για το σύμπαν. Παρείχε ένα πλαίσιο για την πρόβλεψη των πλανητικών θέσεων και επηρέασε την ανάπτυξη της αστρονομίας και της φιλοσοφίας.
Ωστόσο, το μοντέλο Ptolemaic-Aristotelian αντιμετώπισε τελικά τις προκλήσεις:
* Αναδρομική κίνηση: Το μοντέλο απαιτούσε πολύπλοκα και όλο και πιο αυθαίρετα επιτόπια για να εξηγήσει την παρατηρούμενη οπισθοδρομική κίνηση των πλανητών.
* Έλλειψη parallax: Καθώς η Γη κινήθηκε γύρω από τον ήλιο, τα αστέρια θα πρέπει να φαίνεται να μετατοπίζονται ελαφρώς (parallax), αλλά αυτό δεν παρατηρήθηκε.
* απλούστερες εναλλακτικές λύσεις: Ο Copernicus πρότεινε ένα ηλιοκεντρικό μοντέλο τον 16ο αιώνα, προσφέροντας μια απλούστερη και ακριβέστερη εξήγηση της πλανητικής κίνησης.
Η Κοσμολογία της Πτολεμαϊκής-Αριστοτέλης τελικά ανατράπηκε από το ηλιοκεντρικό μοντέλο, αλλά η επιρροή της στην επιστημονική σκέψη ήταν βαθιά και διήρκεσε για αιώνες.
