Πόσα φεγγάρια κάνει ο Ουρανός και γιατί είναι τόσο ξεχωριστό για το Moos Miranda Ariel;
Miranda, Ariel, Umbriel, Titania και Oberon είναι τα πέντε μεγαλύτερα φεγγάρια και συχνά αναφέρονται ως τα "μεγάλα φεγγάρια" του Ουρανού. Από αυτά, η Miranda και η Ariel είναι ιδιαίτερα ειδικές για διάφορους λόγους:
Miranda:
* Πολύ διαφορετική επιφάνεια: Η Miranda είναι απίστευτα γεωλογικά ενεργή, παρουσιάζοντας ένα ευρύ φάσμα επιφανειακών χαρακτηριστικών σε αντίθεση με οτιδήποτε φαίνεται αλλού στο ηλιακό σύστημα. Έχει πανύψηλους βράχους, βαθιά φαράγγια, τεράστιες πεδιάδες και μείγμα αρχαίας και νεαρών εδάφους.
* Δομή "Chevron": Το πιο χαρακτηριστικό χαρακτηριστικό της Miranda είναι η δομή "Chevron", ένας γιγαντιαίος σχηματισμός σχήματος V που φαίνεται να περνάει από την επιφάνεια. Είναι ένα μυστήριο πώς σχηματίστηκε.
* Πιθανός εσωτερικός ωκεανός: Μερικοί επιστήμονες πιστεύουν ότι η Miranda θα μπορούσε να έχει έναν υπόγειο ωκεανό, ο οποίος θα μπορούσε να εξηγήσει την ενεργό γεωλογία της.
ariel:
* νεαρή επιφάνεια: Ο Ariel είναι ένα από τα νεότερα και ομαλότερα φεγγάρια στο ουρανικό σύστημα. Διαθέτει σχετικά λίγους κρατήρες, υποδεικνύοντας μια περίοδο ενεργού ανανέωσης.
* Canyons and Fault Lines: Η επιφάνεια του Ariel διασχίζεται από πολυάριθμα φαράγγια και γραμμές σφάλματος, γεγονός που υποδηλώνει τεκτονική δραστηριότητα.
* Πιθανές κρυοπολύνες: Τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι ο Ariel μπορεί να ήταν ηφαιστειακά ενεργός, αλλά αντί να εκρήγνυται λιωμένος βράχος, μπορεί να έχει εκραγεί υλικά όπως το νερό ή ο πάγος μεθανίου.
Γιατί είναι ξεχωριστά;
Αυτά τα φεγγάρια είναι ειδικά επειδή αποδεικνύουν την απίστευτη ποικιλία των γεωλογικών διεργασιών που μπορεί να συμβούν μέσα στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα. Προσφέρουν πληροφορίες για το σχηματισμό και την εξέλιξη των παγωμένων φεγγαριών και παρέχουν ενδείξεις σχετικά με τη δυνατότητα ζωής πέρα από τη Γη.
Η μελέτη αυτών των φεγγαριών μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε:
* παλιρροιακή θέρμανση: Οι αλληλεπιδράσεις των φεγγίων με τον Ουρανό δημιουργούν παλιρροιακές δυνάμεις, οι οποίες μπορούν να δημιουργήσουν εσωτερική θερμότητα και να οδηγούν τη γεωλογική δραστηριότητα.
* κρυοπολυσισμός: Η πιθανότητα κρυοπολύνων σε αυτά τα φεγγάρια υποδηλώνει ότι το νερό και άλλα πτητικά μπορεί να υπάρχουν σε υγρή μορφή κάτω από τις παγωμένες επιφάνειες τους.
* Εσωτερική δομή: Η κατανόηση των επιφανειακών χαρακτηριστικών της Miranda και της Ariel μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να διαμορφώσουν την εσωτερική δομή και τη σύνθεσή τους.
Συνοπτικά: Η Miranda και η Ariel είναι συναρπαστικά φεγγάρια που προκαλούν την κατανόηση του πλανητικού σχηματισμού και της εξέλιξης. Τα μοναδικά χαρακτηριστικά τους προσφέρουν ένα παράθυρο στη δυναμική και διαφορετική φύση του εξωτερικού ηλιακού συστήματος.
