Τι αποδεικνύει το Stellar Parallax;
Δείτε πώς λειτουργεί:
1. Παρατήρηση: Φανταστείτε να κρατάτε το δάχτυλό σας μπροστά στο πρόσωπό σας και να κλείνετε το ένα μάτι, τότε το άλλο. Παρατηρήστε πώς το δάχτυλό σας φαίνεται να μετατοπίζει τη θέση σε σχέση με το φόντο. Αυτό είναι παράλλαγμα.
2. Εφαρμογή σε αστέρια: Οι αστρονόμοι παρατηρούν κοντινά αστέρια από τη Γη σε διαφορετικά σημεία στην τροχιά μας γύρω από τον Ήλιο. Τα αστέρια φαίνεται να μετατοπίζονται ελαφρώς στη θέση τους στο φόντο των πιο μακρινών αστεριών. Αυτή η μετατόπιση είναι γνωστή ως Stellar Parallax.
3. Όσο μεγαλύτερη είναι η μετατόπιση, τόσο πιο κοντά το αστέρι: Η ποσότητα του parallax είναι αντιστρόφως ανάλογη προς την απόσταση του αστεριού. Τα αστέρια που είναι πιο κοντά στη γη δείχνουν μεγαλύτερη μετατόπιση από τα αστέρια μακρύτερα.
4. Επιβεβαίωση του ηλιοκεντρικού μοντέλου: Το γεγονός ότι τα αστέρια παρουσιάζουν το Parallax παρέχουν ισχυρές ενδείξεις ότι η Γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο, αντί του ήλιου που περιστρέφεται γύρω από τη γη (το γεωκεντρικό μοντέλο).
Βασικά σημεία:
* Το Stellar Parallax μετρήθηκε για πρώτη φορά το 1838 από τον Friedrich Bessel, επιβεβαιώνοντας το ηλιοκεντρικό μοντέλο και επιτρέποντας τις πρώτες ακριβείς μετρήσεις των αποστάσεων στα αστέρια.
* Είναι ένα θεμελιώδες εργαλείο στην αστρονομία για τον προσδιορισμό των αποστάσεων στα κοντινά αστέρια.
* Όσο μικρότερη είναι η παράλλαξη, τόσο πιο μακριά από το αστέρι. Το Parallax μετράται σε Arceseconds (1/3600 ενός βαθμού). Ένα αστέρι με παράλλαξη 1 τόξου είναι περίπου 3,26 έτη φωτός μακριά.
Έτσι, το Stellar Parallax όχι μόνο επιβεβαιώνει την τροχιακή κίνηση της Γης γύρω από τον ήλιο, αλλά παρέχει επίσης μια βασική μέτρηση για την κατανόηση των τεράστιων αποστάσεων στο σύμπαν μας.
