Γιατί ήταν το Parallax ένα πρόβλημα στην απόδειξη του ηλιοκεντρικού μοντέλου;
Εδώ είναι γιατί:
* Η ιδέα του parallax: Το Parallax είναι η φαινομενική μετατόπιση της θέσης ενός αντικειμένου όταν παρατηρείται από διαφορετικές τοποθεσίες. Φανταστείτε να κρατάτε το δάχτυλό σας μπροστά στο πρόσωπό σας και να το κοιτάξετε με ένα μάτι κλειστό, τότε το άλλο. Το δάχτυλό σας φαίνεται να μετατοπίζεται στο φόντο.
* Parallax και το ηλιοκεντρικό μοντέλο: Εάν η γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο, τότε τα αστέρια πρέπει να φαίνεται να μετατοπίζονται ελαφρώς κατά τη διάρκεια ενός έτους, καθώς τα παρατηρούμε από διαφορετικά σημεία της τροχιάς της Γης. Αυτή η μετατόπιση ονομάζεται "Stellar Parallax".
* Το πρόβλημα: Οι πρώτοι αστρονόμοι δεν μπορούσαν να ανιχνεύσουν το Stellar Parallax. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι:
* Τα αστέρια είναι απίστευτα μακριά. Οι μετατοπίσεις που οφείλονταν στο παράμαλξ ήταν πολύ μικρές για να παρατηρηθούν με τα τηλεσκόπια της εποχής.
* Η τροχιά της Γης είναι σχετικά μικρή σε σύγκριση με τις τεράστιες αποστάσεις με τα αστέρια. Αυτό έκανε το parallax να μετατοπιστεί ακόμη μικρότερες.
* Η ανάλυση: Η έλλειψη παρατηρήσιμης παράλλαξης χρησιμοποιήθηκε ως επιχείρημα κατά του ηλιοκεντρικού μοντέλου, καθώς φαινόταν να έρχεται σε αντίθεση με την ιδέα μιας κινούμενης γης. Ωστόσο, η έλλειψη ανίχνευσης σήμαινε απλώς ότι τα αστέρια ήταν πολύ πιο μακριά από ό, τι είχε φανταστεί κανείς προηγουμένως. Δεν ήταν απόδειξη ότι η γη δεν κινήθηκε.
* Η ανακάλυψη: Τέλος, τον 19ο αιώνα, με την ανάπτυξη ισχυρότερων τηλεσκοπίων και βελτιωμένων τεχνικών μέτρησης, οι αστρονόμοι μπόρεσαν να μετρήσουν το Stellar Parallax. Αυτό παρείχε την πολυαναμενόμενη επιβεβαίωση του ηλιοκεντρικού μοντέλου και βοήθησε να εδραιωθεί η τεράστια κλίμακα του σύμπαντος.
Συνοπτικά, το Parallax ήταν αρχικά ένα εμπόδιο για το ηλιοκεντρικό μοντέλο, επειδή ήταν μη ανιχνεύσιμο με την πρώιμη τεχνολογία. Ωστόσο, η τελική ανίχνευσή της έγινε ένα ισχυρό αποδεικτικό στοιχείο που υποστήριζε την ηλιοκεντρική άποψη.
