Ποιοι τρεις τρόποι κατηγοριοποιούν τους επιστήμονες αστέρια;
1. Φασματικός τύπος: Αυτό βασίζεται στη θερμοκρασία επιφάνειας του αστεριού , καθορίζεται με την ανάλυση του φάσματος φωτός του. Οι κύριες κατηγορίες είναι:
* o: Πιο καυτό, μπλε-λευκό
* b: Πολύ ζεστό, μπλε-λευκό
* a: Ζεστό, λευκό
* f: Ζεστό, κίτρινο-λευκό
* g: Μέτριο, κίτρινο (όπως ο ήλιος μας)
* k: Ψυγείο, πορτοκαλί
* m: Πιο δροσερό, κόκκινο
2. Κατηγορία φωτεινότητας: Αυτό περιγράφει την ενδογενή φωτεινότητα ενός αστεριού (Πόσο φως εκπέμπει), το οποίο επηρεάζεται τόσο από τη θερμοκρασία όσο και από το μέγεθος. Οι κύριες τάξεις είναι:
* ia: Υπεργυρίτες
* ib: Φωτεινοί γίγαντες
* ii: Γίγαντες
* iii: Υπαίθριας
* iv: Υποπληθυσμός
* V: Κύρια ακολουθία (όπως ο ήλιος μας)
* vi: Λευκοί νάνοι
3. Μέγεθος (ακτίνα): Πρόκειται για μια πιο απλή κατηγοριοποίηση που βασίζεται σε φυσικό μέγεθος ενός αστεριού σε σύγκριση με τον ήλιο μας. Οι κύριες κατηγορίες είναι:
* Supergiants: Το μεγαλύτερο, συχνά χιλιάδες φορές το μέγεθος του ήλιου
* γίγαντες: Μεγαλύτερο από τον ήλιο, αλλά μικρότερο από τους Supergiants
* Κύρια ακολουθία: Παρόμοιο σε μέγεθος με τον ήλιο ή μικρότερο
* Λευκοί νάνοι: Πολύ μικρό, συχνά μικρότερο από τη Γη
Αυτές οι ταξινομήσεις συνδυάζονται συχνά (π.χ. ένα αστέρι "G2V" είναι ένα κίτρινο αστέρι κύριας ακολουθίας όπως ο ήλιος μας). Με την κατανόηση αυτών των κατηγοριών, μπορούμε να μάθουμε για την ηλικία, τη σύνθεση, την παραγωγή ενέργειας και την εξέλιξη της ενέργειας.