Γιατί το επιστημονικό έργο του Galileo και του Descartes Cintroversial;

Το επιστημονικό έργο του Galileo και του Descartes ήταν αμφιλεγόμενο για διάφορους λόγους:

Galileo:

* Προκλητική εκκλησιαστική διδασκαλία: Οι παρατηρήσεις του Galileo με το τηλεσκόπιο του υποστήριξαν το ηλιοκεντρικό μοντέλο του ηλιακού συστήματος (επικεντρωμένο στον ήλιο), το οποίο έρχεται σε αντίθεση με το γεωκεντρικό μοντέλο (επικεντρωμένο στη Γη) που υποστηρίζεται από την Καθολική Εκκλησία. Αυτό αμφισβήτησε την εξουσία της εκκλησίας και απείλησε την εξουσία της.

* Προώθηση της επιστημονικής μεθόδου: Ο Γαλιλαίος υπογράμμισε την παρατήρηση και τον πειραματισμό ως βάση για την επιστημονική γνώση, η οποία διέφερε από την παραδοσιακή εξάρτηση από την εξουσία και τα αρχαία κείμενα. Αυτό αμφισβήτησε την καθιερωμένη τάξη γνώσης και εξόργισε εκείνους που κράτησαν την εξουσία μέσω των ερμηνειών τους των αρχαίων κειμένων.

* σύγκρουση με την Ιερά Εξέταση: Η ειλικρίνεια του Galileo και η δημοσίευση των ευρημάτων του, συμπεριλαμβανομένου του «διαλόγου του σχετικά με τα δύο κύρια συστήματα παγκόσμιων», οδήγησαν στη δίκη και την καταδίκη του από την Ιερά Εξέταση. Αυτή η σύγκρουση τροφοδότησε τη συζήτηση μεταξύ επιστήμης και θρησκείας και τσιμέντο του Galileo ως σύμβολο της επιστημονικής αντίθετης κατά της θρησκευτικής εξουσίας.

Descartes:

* αμφιβολία και λογική: Η μέθοδος συστηματικής αμφιβολίας του Descartes, ξεκινώντας από μια καθαρή πλάκα και την οικοδόμηση γνώσεων με βάση τη λογική, αμφισβήτησε τις παραδοσιακές πηγές γνώσης όπως η Γραφή και η εξουσία. Αυτό οδήγησε σε κατηγορίες για αθεϊσμό και σκεπτικισμό.

* Δυαλισμός μυαλού-σώματος: Ο διαχωρισμός του νου και του σώματος του Descartes, προτείνοντας ότι το μυαλό είναι μια ξεχωριστή οντότητα από τον φυσικό κόσμο, ήταν αμφιλεγόμενη. Αμφισβήτησε την παραδοσιακή κατανόηση του ανθρώπου ως ενοποιημένη οντότητα και έθεσε ερωτήματα σχετικά με τη φύση της συνείδησης και τη σύνδεσή της με τον φυσικό κόσμο.

* Μηχανιστική όψη του κόσμου: Ο Descartes είδε το σύμπαν ως μηχανή, που διέπεται από μαθηματικούς νόμους. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την παραδοσιακή άποψη του σύμπαντος ως θεϊκά διατεταγμένη δημιουργία. Αυτή η αναγωγική άποψη του κόσμου θεωρήθηκε ότι υπονομεύει τις πνευματικές και θρησκευτικές διαστάσεις της ύπαρξης.

Συνοπτικά, τόσο ο Galileo όσο και ο Descartes αμφισβήτησαν τις υπάρχουσες δομές εξουσίας της εποχής τους προωθώντας έναν νέο τρόπο κατανόησης του κόσμου. Το έργο τους απειλούσε την καθιερωμένη σειρά γνώσης, εξουσίας και πεποιθήσεων, οδηγώντας σε διαμάχη και διώξεις. Ωστόσο, οι επαναστατικές τους ιδέες συνέβαλαν τελικά στην επιστημονική επανάσταση και άνοιξαν το δρόμο για τη σύγχρονη επιστήμη.