bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> αστρονομία

Ποια χρώματα αποτελούν τον ουρανό;

Ο ουρανός δεν είναι στην πραγματικότητα ένα μόνο χρώμα, αλλά ένας συνδυασμός χρωμάτων που αντιλαμβανόμαστε ως μπλε. Δείτε πώς λειτουργεί:

* ηλιακό φως: Ο ήλιος εκπέμπει όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου, αλλά το βλέπουμε ως λευκό επειδή τα μάτια μας αντιλαμβάνονται τον συνδυασμό όλων των χρωμάτων ως λευκά.

* Διάρκεια: Όταν το φως του ήλιου εισέρχεται στην ατμόσφαιρα της Γης, αλληλεπιδρά με μικροσκοπικά μόρια αερίου και σωματίδια. Αυτή η αλληλεπίδραση προκαλεί τη διάσπαση του φωτός προς διαφορετικές κατευθύνσεις, ένα φαινόμενο που ονομάζεται Rayleigh Scattering.

* Μπλε διασπορά: Τα μπλε μήκη κύματος του φωτός είναι διάσπαρτα περισσότερο από άλλα χρώματα επειδή είναι μικρότερα. Αυτό το διάσπαρτο μπλε φως είναι αυτό που βλέπουμε ως μπλε ουρανό.

Σε διαφορετικές ώρες της ημέρας, ο ουρανός μπορεί να εμφανιστεί διαφορετικά χρώματα:

* Sunrise/Sunset: Σε αυτές τις εποχές, το φως του ήλιου πρέπει να ταξιδέψει μέσα από περισσότερο από την ατμόσφαιρα για να φτάσει στα μάτια μας. Αυτό σημαίνει ότι περισσότερο μπλε φως είναι διάσπαρτο μακριά, αφήνοντας πίσω τους πιο κόκκινα και πορτοκαλί μήκη κύματος, γι 'αυτό βλέπουμε κόκκινους και πορτοκαλί ουρανοί κατά την ανατολή και το ηλιοβασίλεμα.

* Σύννεφα: Τα σύννεφα είναι κατασκευασμένα από σταγονίδια νερού ή κρυστάλλους πάγου, τα οποία είναι πολύ μεγαλύτερα από τα μόρια που διασκορπίζουν το μπλε φως. Αυτά τα σταγονίδια διασκορπίζουν όλα τα χρώματα του φωτός εξίσου, γι 'αυτό τα σύννεφα συχνά εμφανίζονται λευκά.

Έτσι, ο ουρανός δεν είναι μόνο μπλε. Είναι στην πραγματικότητα μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση της σκέδασης φωτός και τα διαφορετικά χρώματα που αποτελούν το φως του ήλιου.

Πώς τα μεθανογόνα θα μπορούσαν να επιβιώσουν στον Άρη παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες

Πώς τα μεθανογόνα θα μπορούσαν να επιβιώσουν στον Άρη παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες

Ο Άρης συνήθως θεωρείται πολύ κρύος και ξηρός για να φιλοξενήσει τυχόν υφιστάμενες μορφές ζωής. Ωστόσο, στη Γη, μικροοργανισμοί όπως τα βακτήρια βρίσκονται στα πιο ακραία περιβάλλοντα, συμπεριλαμβανομένου του υφάσματος πάγου της Ανταρκτικής και στην έρημο Ατακάμα. Οι συνεχιζόμενες ανακαλύψεις νερού

Το Κέντρο Δεδομένων Διαστημικής Επιστήμης της Ιταλίας εξελίσσει το πρόγραμμα MATISSE για τη δημιουργία τρισδιάστατων προβολών ανηλίκων σωμάτων

Το Κέντρο Δεδομένων Διαστημικής Επιστήμης της Ιταλίας εξελίσσει το πρόγραμμα MATISSE για τη δημιουργία τρισδιάστατων προβολών ανηλίκων σωμάτων

Οι πρόσφατες διαστημικές αποστολές που είναι αφιερωμένες στην εξερεύνηση των λεγόμενων «μικρών σωμάτων» (δηλαδή, κομήτες, αστεροειδείς και νάνοι πλανήτες), που περιλαμβάνουν την ESA Rosetta και τη NASA Dawn, απαιτούνται για να αντιμετωπίσουν ένα νέο επιστημονικό και τεχνολογικό ζήτημα:μικρότερους βρ

Ο πλησιέστερος απατεώνας πλανήτης που ανακαλύφθηκε απέχει μόλις 100 έτη φωτός μακριά

Ο πλησιέστερος απατεώνας πλανήτης που ανακαλύφθηκε απέχει μόλις 100 έτη φωτός μακριά

Όπως σε μια σκηνή από ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, περίπου 100 έτη φωτός μακριά, κάπου στον αστερισμό Doradus, ένας πλανήτης ταξιδεύει γύρω από τον γαλαξία μόνος του, χωρίς να περιστρέφεται γύρω από ένα γονικό αστέρι. Αυτός ο «απατεώνας πλανήτης» έχει θερμοκρασία περίπου 400 C και μάζα 4