Γιατί οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο Άρης ήταν κάποτε ένας πιο υγρός πλανήτης;
επιφανειακά στοιχεία:
* αποξηραμένα ποτάμια και λίμνες: Οι εικόνες από τους Mars Rovers και Orbiters παρουσιάζουν εκτεταμένα δίκτυα καναλιών και αποξηραμένα ποτάμια, υποδεικνύοντας τη ροή του υγρού νερού στο παρελθόν. Αυτά τα κανάλια είναι συχνά πολύ μεγάλα, υποδηλώνοντας τεράστιες πλημμύρες.
* ορυκτές καταθέσεις: Τα ορυκτά όπως ο γύψος και ο αιματίτης, που συνήθως σχηματίζονται παρουσία νερού, έχουν βρεθεί στην επιφάνεια του Άρη. Αυτό υποδεικνύει ότι το νερό υπήρχε κάποτε σε υγρή μορφή για παρατεταμένες περιόδους.
* Στοιχεία αρχαίων ωκεανών: Υπάρχουν στοιχεία που υποδηλώνουν την ύπαρξη ενός τεράστιου αρχαίου ωκεανού στο βόρειο ημισφαίριο του Άρη, ενδεχομένως εκτείνεται σε ένα σημαντικό μέρος του πλανήτη. Αυτό βασίζεται στην παρουσία επίπεδων πεδιάδων με χαρακτηριστικά χαρακτηριστικά που μοιάζουν με δάπεδα των ωκεανών.
* Caps Polar Ice: Τα πολικά καλύμματα πάγου στον Άρη αποτελούνται κυρίως από κατεψυγμένο νερό, υποδεικνύοντας ότι ο πλανήτης κατέχει σημαντική ποσότητα νερού σε κατεψυγμένη κατάσταση.
Μετεωρίτες του Άρη:
* ενυδατωμένα ορυκτά: Οι Μετεωρίτες του Άρη, οι οποίοι είναι κομμάτια του Άρη που εκτοξεύονται στο διάστημα, περιέχουν ενυδατωμένα ορυκτά, υποδεικνύοντας την παρουσία νερού στο σχηματισμό τους.
* ισοτοπική ανάλυση: Η ανάλυση της ισοτοπικής σύνθεσης του νερού σε αυτά τα μετεωρίτες υποδηλώνει μια στενή αντιστοίχιση με τη σύνθεση του νερού της Γης, υποδεικνύοντας μια πιθανή κοινή προέλευση.
Άλλες ενδείξεις:
* Ατμοσφαιρική σύνθεση: Ενώ η τρέχουσα ατμόσφαιρα του Άρη είναι πολύ λεπτή και ξηρή, περιέχει ίχνη υδρατμών, υποδηλώνοντας ότι ο πλανήτης έχει χάσει μια σημαντική ποσότητα νερού με την πάροδο του χρόνου.
* Μοντελοποίηση του κλίματος: Τα κλιματικά μοντέλα υποδεικνύουν ότι ο πρώτος Άρης θα μπορούσε να είχε μια παχύτερη ατμόσφαιρα και ένα θερμότερο κλίμα, επιτρέποντας στο υγρό νερό να υπάρχει στην επιφάνεια του.
Τι συνέβη στο νερό;
Ενώ οι επιστήμονες έχουν μια ισχυρή κατανόηση ότι ο Άρης ήταν κάποτε πιο υγρός, οι ακριβείς λόγοι για τον μετασχηματισμό του σε έναν ξηρό πλανήτη εξακολουθούν να διερευνούνται. Ωστόσο, οι κορυφαίες θεωρίες περιλαμβάνουν:
* Απώλεια ατμόσφαιρας: Λόγω της αδύναμης βαρύτητας του Άρη και της έλλειψης ενός παγκόσμιου μαγνητικού πεδίου, η ατμόσφαιρά του έχει απομακρυνθεί αργά από τον ηλιακό άνεμο, οδηγώντας στην εξάτμιση των επιφανειακών υδάτων.
* αλληλεπίδραση ηλιακού ανέμου: Ο ηλιακός άνεμος μπορεί να αλληλεπιδράσει με την ατμόσφαιρα του Άρη, προκαλώντας τη διάσπαση των μορίων νερού και τη διαφυγή στο διάστημα.
* Αλλαγές στην ηφαιστειακή δραστηριότητα: Η πρώιμη ηφαιστειακή δραστηριότητα του Άρη μπορεί να έχει απελευθερώσει αέρια που συνέβαλαν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, θέρμανση του πλανήτη και επιτρέποντας το υγρό νερό. Καθώς μειώθηκε η ηφαιστειακή δραστηριότητα, το αποτέλεσμα του θερμοκηπίου μειώθηκε, οδηγώντας σε ψυχρότερες θερμοκρασίες και κατάψυξη νερού ή εξατμίσεως.
Συνολικά, τα στοιχεία δείχνουν έντονα ότι ο Άρης ήταν κάποτε ένας πολύ πιο υγρός πλανήτης από ό, τι σήμερα. Ενώ οι ακριβείς λεπτομέρειες του μετασχηματισμού του εξακολουθούν να μελετούνται, οι ενδείξεις που παρέχονται από τα επιφανειακά χαρακτηριστικά, τους μετεωρίτες και την ατμοσφαιρική σύνθεση προσφέρουν μια ματιά στην συναρπαστική ιστορία του πλανήτη.
