Ποιος αμφισβήτησε το Αριστοτελικό μοντέλο ενός γεωκεντρικού σύμπαντος που ξεκίνησε την επιστημονική επανάσταση;
Το ηλιοκεντρικό μοντέλο του Copernicus, που προτάθηκε στο βιβλίο του "De Revolutionibus Orbium Coelestium" (στις επαναστάσεις των ουράνιων σφαίρων), έβαλε τον ήλιο στο κέντρο του σύμπαντος με τη γη και άλλους πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από αυτό. Αυτό έρχεται σε άμεση αντίθεση με το επικρατούσα γεωκεντρικό μοντέλο, το οποίο είχε γίνει δεκτό εδώ και αιώνες και υποστηρίχθηκε από την εξουσία της Εκκλησίας.
Ενώ το έργο του Copernicus δεν έγινε αμέσως αποδεκτή, πυροδότησε συζήτηση και περαιτέρω έρευνα. Εξέτασε το δρόμο για το πρωτοποριακό έργο των μεταγενέστερων αστρονόμων όπως ο Galileo Galilei και ο Johannes Kepler, οι οποίοι εξευγενίστηκαν και επεκτάθηκαν στο ηλιοκεντρικό μοντέλο του Copernicus.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι άλλα άτομα συνέβαλαν επίσης στη μετατόπιση από το γεωκεντρικό μοντέλο:
* Αριστάρχος της Σάμου: Ένας Έλληνας αστρονόμος που έζησε αιώνες πριν από τον Κοπέρνικο, πρότεινε ένα ηλιοκεντρικό μοντέλο, αλλά οι ιδέες του αγνοήθηκαν σε μεγάλο βαθμό.
* Ισλαμικοί μελετητές: Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, οι μουσουλμάνοι μελετητές συνέβαλαν σημαντικά στην αστρονομία, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης θεωριών που αμφισβήτησαν τις πτυχές του Αριστοτελικού μοντέλου.
* Tycho Brahe: Ένας δανικός αστρονόμος του οποίου οι σχολαστικές παρατηρήσεις παρείχαν κρίσιμα στοιχεία για τους μεταγενέστερους αστρονόμους όπως ο Kepler.
Ενώ ο Copernicus θεωρείται ευρέως ο κεντρικός αριθμός στη μετατόπιση σε μια ηλιοκεντρική κατανόηση του σύμπαντος, ήταν μια συλλογική προσπάθεια πολυάριθμων ατόμων για αιώνες που τελικά οδήγησαν στην επιστημονική επανάσταση.
