Τι βοήθησε να αποδείξει ότι οι πλανήτες περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο και όχι τη γη;
1. Φάσεις της Αφροδίτης: Οι παρατηρήσεις του Galileo Galilei για την Αφροδίτη μέσω του τηλεσκοπίου του αποκάλυψαν ότι περνάει από φάσεις, όπως και το φεγγάρι μας. Αυτό θα μπορούσε να εξηγηθεί μόνο αν η Αφροδίτη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο και όχι τη γη. Εάν η Αφροδίτη περιστρέφεται γύρω από τη Γη, θα δούμε πάντα το ίδιο πρόσωπο.
2. Parallax: Η φαινομενική μετατόπιση στη θέση ενός αστεριού όταν βλέπει από διαφορετικές θέσεις στη γη ονομάζεται Parallax. Αυτό το φαινόμενο προβλέπεται από τους αρχαίους Έλληνες αστρονόμους, αλλά δεν μπορούσαν να το μετρήσουν επειδή ήταν πολύ μικρό. Τον 19ο αιώνα, οι αστρονόμοι μέτρησαν τελικά το Stellar Parallax, επιβεβαιώνοντας ότι η Γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο και δεν είναι ακίνητος.
3. Οι νόμοι της πλανητικής κίνησης του Kepler: Ο Johannes Kepler, αφού μελέτησε τις σχολαστικές παρατηρήσεις του Tycho Brahe, διατύπωσε τρεις νόμους που περιγράφουν την πρόταση των πλανητών:
* Νόμος των ελλείψεων: Οι πλανήτες περιστρέφουν τον ήλιο σε ελλειπτικά μονοπάτια, όχι τέλειους κύκλους.
* Νόμος των περιοχών: Μια γραμμή που συνδέει έναν πλανήτη με τον ήλιο σαρώνει τις ίσες περιοχές σε ίσες χρονικές στιγμές.
* Νόμος περί περιόδων: Το τετράγωνο της τροχιακής περιόδου ενός πλανήτη είναι ανάλογη προς τον κύβο της μέσης απόστασης του από τον Ήλιο. Αυτοί οι νόμοι ήταν σύμφωνοι μόνο με ένα ηλιακό σύστημα με επίκεντρο τον ήλιο.
4. Εκτροπή του Starlight: Ο James Bradley, τον 18ο αιώνα, παρατήρησε ότι η φαινομενική θέση των αστεριών αλλάζει ελαφρώς κατά τη διάρκεια του έτους λόγω της κίνησης της Γης. Αυτό το φαινόμενο, γνωστό ως εκτροπή του Starlight, είναι μια άλλη απόδειξη της τροχιακής κίνησης της Γης γύρω από τον ήλιο.
5. Shift Doppler: Το φως από τα αστέρια που κινούνται προς εμάς φαίνεται ελαφρώς μπλε, ενώ το φως από τα αστέρια που απομακρύνονται από εμάς φαίνεται ελαφρώς πιο κόκκινο (αυτό ονομάζεται επίδραση Doppler). Οι αστρονόμοι χρησιμοποιούν αυτό για να μετρήσουν την ακτινική ταχύτητα των αστεριών, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιβεβαιώσει την τροχιακή κίνηση των πλανητών γύρω από τα αστέρια.
6. Άμεση παρατήρηση: Τα σύγχρονα τηλεσκόπια και οι διαστημικοί ανιχνευτές, όπως το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble και το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler, μας επέτρεψαν να παρατηρούμε άμεσα τους πλανήτες γύρω από άλλα αστέρια, παρέχοντας περαιτέρω στοιχεία για ένα ηλιοκεντρικό μοντέλο.
Αυτές οι παρατηρήσεις και ανακαλύψεις, μαζί με πολλά άλλα στοιχεία, βοήθησαν τους επιστήμονες να δημιουργήσουν το ηλιοκεντρικό μοντέλο του ηλιακού συστήματος ως την πιο ακριβή και ευρέως αποδεκτή θεωρία της θέσης μας στο σύμπαν.
