Τι χρησιμοποιείται για τη μέτρηση μιας απόστασης αστέρων εάν δεν μπορεί να μετρηθεί από το Parallax;
1. Φασματοσκοπική παράλλαξη:
* Πώς λειτουργεί: Με την ανάλυση του φάσματος του αστεριού, οι αστρονόμοι μπορούν να καθορίσουν την κλάση του φασματικού τύπου και της φωτεινότητας. Αυτό τους επιτρέπει να εκτιμούν το απόλυτο μέγεθος του αστεριού (εγγενής φωτεινότητα). Συγκρίνοντας αυτό με το φαινόμενο μέγεθος (φωτεινότητα όπως φαίνεται από τη Γη), μπορούν να υπολογίσουν την απόσταση.
* Περιορισμοί: Αυτή η μέθοδος είναι λιγότερο ακριβής από το parallax και βασίζεται σε υποθέσεις σχετικά με τις εγγενείς ιδιότητες του αστεριού.
2. Τυπικά κεριά:
* Πώς λειτουργεί: Ορισμένοι τύποι αστεριών, όπως οι μεταβλητές Cepheid και ο τύπος IA supernovae, έχουν μια γνωστή σχέση μεταξύ της φωτεινότητας και της περιόδου μεταβλητότητας. Παρατηρώντας την προφανή φωτεινότητα και την περίοδο τους, οι αστρονόμοι μπορούν να εκτιμήσουν την απόστασή τους.
* Περιορισμοί: Αυτές οι μέθοδοι απαιτούν προσεκτική ταυτοποίηση του τύπου τυπικού κεριού και μπορεί να επηρεαστεί από την διαστρική εξαφάνιση (φως αποκλεισμού σκόνης).
3. Μέθοδος μετακίνησης συμπλέγματος:
* Πώς λειτουργεί: Αυτή η μέθοδος ισχύει για νεαρά συστάδες αστέρων. Οι αστρονόμοι μετρούν τις κατάλληλες κινήσεις των αστεριών στο σύμπλεγμα και χρησιμοποιούν αυτές τις πληροφορίες για να εκτιμήσουν την απόσταση του συμπλέγματος.
* Περιορισμοί: Αυτή η μέθοδος ισχύει μόνο για κοντινά συστάδες με καλά καθορισμένες κατάλληλες κινήσεις.
4. Στατιστική παράλλαξη:
* Πώς λειτουργεί: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί τη στατιστική κατανομή των αστεριών στον Γαλαξία για να εκτιμήσει την απόσταση από τα μεμονωμένα αστέρια. Βασίζεται στην υπόθεση ότι τα αστέρια κατανέμονται τυχαία στο διάστημα.
* Περιορισμοί: Αυτή η μέθοδος είναι λιγότερο ακριβής από άλλες μεθόδους και παρέχει μόνο μια στατιστική εκτίμηση της απόστασης.
5. Καμπύλη γαλαξιακής περιστροφής:
* Πώς λειτουργεί: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί την καμπύλη περιστροφής του Γαλαξία για την εκτίμηση των αποστάσεων σε αντικείμενα πέρα από το ηλιακό σύστημα.
* Περιορισμοί: Βασίζεται στην παραδοχή μιας συγκεκριμένης καμπύλης περιστροφής για τον Γαλαξία και μπορεί να επηρεαστεί από αβεβαιότητες στη μαζική κατανομή του γαλαξία.
6. Σχέση Redshift-Distance:
* Πώς λειτουργεί: Για πολύ μακρινά αντικείμενα, όπως οι γαλαξίες, οι αστρονόμοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν την κόκκινη μετατόπιση του φωτός τους, που προκαλείται από την επέκταση του σύμπαντος, για να εκτιμήσουν την απόστασή τους. Αυτή η μέθοδος βασίζεται στον νόμο του Hubble.
* Περιορισμοί: Αυτή η μέθοδος ισχύει μόνο για μακρινά αντικείμενα και βασίζεται στην ακρίβεια της σταθεράς του Hubble.
Τελικά, η καλύτερη μέθοδος για τον προσδιορισμό της απόστασης ενός αστεριού εξαρτάται από τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του και πόσο μακριά είναι. Οι αστρονόμοι χρησιμοποιούν συχνά πολλαπλές μεθόδους για να επαληθεύσουν και να βελτιώσουν τις εκτιμήσεις απόστασης τους.
