Πότε ανακαλύφθηκε η θεωρία του νέφους ηλεκτρονίων;
Ακολουθεί ένα χρονοδιάγραμμα βασικών γεγονότων:
* 1913: Ο Niels Bohr πρότεινε το μοντέλο του ατόμου, το οποίο τοποθετούσε ηλεκτρόνια σε σταθερές τροχιές γύρω από τον πυρήνα. Αυτό το μοντέλο ήταν επιτυχημένο στην εξήγηση ορισμένων πτυχών των ατομικών φασμάτων, αλλά είχε περιορισμούς.
* 1924: Ο Louis de Broglie πρότεινε ότι τα ηλεκτρόνια έχουν ιδιότητες τύπου κύματος. Αυτή η ιδέα επιβεβαιώθηκε αργότερα από πειράματα, οδηγώντας στην ανάπτυξη της μηχανικής κυμάτων.
* 1926: Ο Erwin Schrödinger ανέπτυξε τη διάσημη εξίσωση κύματος, η οποία περιγράφει τη συμπεριφορά των ηλεκτρονίων στα άτομα. Οι λύσεις αυτής της εξίσωσης είναι λειτουργίες κύματος, οι οποίες αντιπροσωπεύουν την πιθανότητα εύρεσης ηλεκτρονίου σε ένα συγκεκριμένο σημείο στο διάστημα.
* 1927: Ο Werner Heisenberg διατύπωσε την αρχή της αβεβαιότητας, η οποία δηλώνει ότι είναι αδύνατο να γνωρίζουμε τόσο τη θέση όσο και την ορμή ενός ηλεκτρονίου με τέλεια ακρίβεια.
Αυτές οι εξελίξεις οδήγησαν στην κατανόηση ότι τα ηλεκτρόνια δεν περιστρέφουν τον πυρήνα όπως οι πλανήτες γύρω από τον ήλιο, αλλά αντ 'αυτού καταλαμβάνουν μια περιοχή χώρου γύρω από τον πυρήνα που ονομάζεται Electron Cloud.
Επομένως, δεν είναι δυνατόν να εντοπιστεί μια συγκεκριμένη ημερομηνία για την "ανακάλυψη" του νέφους ηλεκτρονίων. Εμφανίστηκε ως συνέπεια της ανάπτυξης της κβαντικής μηχανικής και της σταδιακής βελτίωσης της κατανόησης της ατομικής δομής.
