Σε ποια χαρακτηριστικά των αστεριών αναφέρεται στο ObaFGKM;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* o: Τα πιο καυτά αστέρια, με επιφανειακές θερμοκρασίες πάνω από 30.000 Κ. Εμφανίζονται μπλε.
* b: Hot Stars, με θερμοκρασίες μεταξύ 10.000 και 30.000 K. Εμφανίζονται μπλε-λευκά.
* a: Μέτρια καυτά αστέρια, με θερμοκρασίες μεταξύ 7.500 και 10.000 Κ. Εμφανίζονται λευκά.
* f: Ελαφρώς πιο δροσερό από τα αστέρια, με θερμοκρασίες μεταξύ 6.000 και 7.500 Κ. Εμφανίζονται κίτρινο-λευκό.
* g: Sun-Like Stars, με θερμοκρασίες μεταξύ 5.200 και 6.000 Κ. Εμφανίζονται κίτρινα.
* k: Ψυχρότερο από τα αστέρια G, με θερμοκρασίες μεταξύ 3.500 και 5.200 K. Εμφανίζονται πορτοκαλί.
* m: Τα πιο δροσερά αστέρια, με θερμοκρασίες κάτω από 3.500 K. φαίνονται κόκκινα.
Αυτό το σύστημα ταξινόμησης βασίζεται στις γραμμές απορρόφησης που παρατηρήθηκε στο φάσμα ενός αστεριού. Διαφορετικά στοιχεία απορροφούν το φως σε συγκεκριμένα μήκη κύματος, δημιουργώντας σκοτεινές γραμμές στο φάσμα. Η δύναμη και η θέση αυτών των γραμμών ποικίλλουν ανάλογα με τη θερμοκρασία του αστεριού.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι πρόκειται για μια απλοποιημένη περιγραφή. Μέσα σε κάθε φασματική κλάση, υπάρχουν περαιτέρω υπο-ταξινομήσεις (π.χ. O5, B0, G2) με βάση πιο λεπτομερή φασματικά χαρακτηριστικά. Ωστόσο, το σύστημα OBAFGKM παρέχει έναν χρήσιμο, βασικό τρόπο κατηγοριοποίησης των αστεριών από τη θερμοκρασία και το χρώμα τους.