Γιατί οι αστρονόμοι αποφάσισαν να αλλάξουν την κατάσταση του Πλούτωνα;
1. Νέες ανακαλύψεις: Στα τέλη του 20ου και στις αρχές του 21ου αιώνα, οι αστρονόμοι ανακάλυψαν πολλά παγωμένα σώματα στη ζώνη Kuiper, μια περιοχή πέρα από τον Ποσειδώνα. Αυτά τα αντικείμενα, όπως ο Eris, ήταν συγκρίσιμα σε μέγεθος και μάζα με τον Πλούτωνα, αμφισβητώντας την ιδέα ότι ο Πλούτωνας ήταν μοναδικός.
2. Ορισμός ενός πλανήτη: Η ανακάλυψη αυτών των παρόμοιων αντικειμένων ανάγκασε τους αστρονόμους να επανεξετάσουν τον ορισμό ενός πλανήτη. Η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (IAU) συνειδητοποίησε ότι δεν υπήρχε σαφής ορισμός και τα υπάρχοντα κριτήρια ήταν ανεπαρκή για την ταξινόμηση του Πλούτωνα και άλλων παρόμοιων αντικειμένων.
3. Ο ορισμός του IAU: Το 2006, το IAU καθιέρωσε έναν νέο ορισμό ενός πλανήτη, απαιτώντας ένα ουράνιο σώμα για:
* Πυροβολήστε τον ήλιο
* Έχουν επαρκή μάζα για να ξεπεράσουν τις άκαμπτες δυνάμεις του σώματος έτσι ώστε να αναλάβει μια υδροστατική ισορροπία (σχεδόν στρογγυλό σχήμα)
* Έχουν εκκαθαρίσει τη γειτονιά γύρω από την τροχιά του
4. Η αποτυχία του Πλούτωνα να πληροί τα κριτήρια: Ο Πλούτωνας απέτυχε να πληροί τα τρίτα κριτήρια. Η τροχιά του μοιράζεται με πολλά άλλα αντικείμενα στη ζώνη Kuiper, που σημαίνει ότι δεν έχει κυριαρχήσει βαρυτικά στη γειτονιά της.
5. Η αναταξινόμηση: Ως αποτέλεσμα αυτών των νέων ανακαλύψεων και του αναθεωρημένου ορισμού, ο IAU αναταξινόμησε τον Πλούτωνα ως «πλανήτη νάνου», μια νέα κατηγορία για τα ουράνια όργανα που πληρούν τα δύο πρώτα κριτήρια αλλά όχι την τρίτη.
Συνοπτικά, η αναταξινόμηση του Πλούτωνα βασίστηκε σε νέες επιστημονικές ανακαλύψεις, την ανάγκη για έναν ακριβέστερο ορισμό ενός πλανήτη και την αποτυχία του Πλούτωνα να πληροί τα νέα κριτήρια. Η απόφαση αυτή δεν ήταν μια προσωπική επίθεση στον Πλούτωνα, αλλά μια αντανάκλαση της εξελισσόμενης κατανόησης του ηλιακού μας συστήματος και της ανάγκης για ένα πιο επιστημονικά ισχυρό σύστημα ταξινόμησης.
