Ποιος ενόχλησε την έννοια της τροχιάς;
Ωστόσο, μπορούμε να επισημάνουμε ορισμένα βασικά στοιχεία που συνέβαλαν στην κατανόηση των τροχιών:
* Αρχαίοι Έλληνες: Οι φιλόσοφοι όπως ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης πίστευε σε ένα γεωκεντρικό μοντέλο όπου η γη ήταν το κέντρο του σύμπαντος και οτιδήποτε άλλο περιστρέφεται γύρω από αυτό. Αυτό το μοντέλο περιελάμβανε την ιδέα των κυκλικών τροχιών.
* Nicolaus copernicus: Τον 16ο αιώνα, ο Copernicus πρότεινε ένα ηλιοκεντρικό μοντέλο όπου ο ήλιος βρισκόταν στο κέντρο και η γη περιστράφηκε γύρω από αυτό. Παρόλο που εξακολουθεί να προτείνει κυκλικές τροχιές, αυτή η μετατόπιση ήταν ένα σημαντικό βήμα προς την κατανόηση των τροχιών.
* Johannes Kepler: Στις αρχές του 17ου αιώνα, ο Kepler, βασιζόμενος στις παρατηρήσεις του Tycho Brahe, διατύπωσε τους τρεις νόμους της πλανητικής κίνησης . Αυτοί οι νόμοι περιέγραψαν ελλειπτικές τροχιές, οι οποίες ήταν καλύτερα κατάλληλες για παρατηρούμενες πλανητικές κινήσεις από τις κυκλικές τροχιές.
* Isaac Newton: Στα τέλη του 17ου αιώνα, ο Newton ανέπτυξε το νόμο της καθολικής βαρύτητας, εξηγώντας τη δύναμη που προκαλεί τροχιές. Αυτός ο νόμος έδειξε ότι οι τροχιές δεν είναι απλώς κυκλικές ή ελλειπτικές, αλλά διέπονται από τη βαρυτική έλξη μεταξύ των αντικειμένων.
Έτσι, ενώ κανένα άτομο δεν μπορεί να πιστωθεί με την "εισαγωγή" της έννοιας της τροχιάς, το έργο αυτών και άλλων επιστημόνων σε όλη την ιστορία βασίζεται και εξευγενίζει την κατανόησή μας για τις τροχιές, οδηγώντας στην εκλεπτυσμένη κατανόηση που έχουμε σήμερα.