Ποιος είναι ο ορισμός των κλασσικών πλανητών;

Ο όρος "κλασικοί πλανήτες" χρησιμοποιείται για να διακρίνει τους αρχικούς επτά πλανήτες που είναι γνωστοί στους αρχαίους πολιτισμούς Από τους πλανήτες νάνων και άλλα αντικείμενα που ανακαλύφθηκαν αργότερα. Αυτοί οι επτά πλανήτες είναι:

* Mercury

* Venus

* Γη

* Άρης

* Jupiter

* Κρόνος

* Uranus

Εδώ είναι γιατί θεωρούνται "κλασικοί":

* ορατό στο γυμνό μάτι: Αυτοί οι πλανήτες ήταν εύκολα παρατηρήσιμοι χωρίς τηλεσκόπια, καθιστώντας τους τα πρώτα ουράνια σώματα να αναγνωρίζονται ως ξεχωριστά από τα αστέρια.

* Ιστορικά σημαντικό: Οι κινήσεις και οι θέσεις τους μελετήθηκαν σχολαστικά από αρχαίους πολιτισμούς, οδηγώντας στην ανάπτυξη της αστρολογίας, της αστρονομίας και των ημερολογίων.

* Πολιτιστική επιρροή: Αυτοί οι πλανήτες έχουν υφαντηθεί στη μυθολογία, τη λογοτεχνία και την τέχνη σε όλη την ιστορία, κρατώντας τεράστια πολιτιστική σημασία.

Ενώ Uranus ανακαλύφθηκε το 1781, εξακολουθεί να θεωρείται κλασικός πλανήτης επειδή ανακαλύφθηκε πριν από την εμφάνιση της σύγχρονης πλανητικής επιστήμης και τον επίσημο ορισμό ενός πλανήτη.

Ωστόσο, με την ανακάλυψη πολυάριθμων αντικειμένων πέρα ​​από τον Ποσειδώνα, το IAU το 2006 αναθεώρησε τον ορισμό ενός πλανήτη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αναταξινόμηση του Πλούτωνα ως πλανήτη νάνου.

Ως εκ τούτου, ο όρος "κλασικοί πλανήτες" είναι κατά κύριο λόγο μια ιστορική και πολιτιστική διάκριση, όχι επιστημονική.