Υπήρχε κάτι που οι αρχαίοι Έλληνες θα μπορούσαν να έχουν παρατηρήσει με το αστρονομικό σύστημα των γυμνών ματιών Philolaus δεν θα μπορούσε να εξηγήσει;

Το αστρονομικό σύστημα του Philolaus, το οποίο έβαλε μια κεντρική πυρκαγιά στο κέντρο του σύμπαντος, με τη γη να περιστρέφεται γύρω του, ήταν αρκετά ριζοσπαστική για την εποχή του. Ωστόσο, είχε κάποιες σημαντικές ατέλειες που θα ήταν εμφανείς στους Έλληνες μέσω παρατηρήσεων γυμνών ματιών:

1. Parallax: Εάν η γη μετακόμισε γύρω από μια κεντρική πυρκαγιά, θα πρέπει να παρατηρήσουμε μια μετατόπιση των θέσεων των αστεριών με την πάροδο του χρόνου (Parallax). Αυτή η μετατόπιση, ωστόσο, δεν παρατηρήθηκε από τους Έλληνες. Η έλλειψη παρατηρήσιμης παράλλαξης ήταν μια σημαντική πρόκληση για το μοντέλο Philolaus.

2. Φάσεις της Αφροδίτης: Το σύστημα του Φιλακού δεν εξήγησε τις φάσεις της Αφροδίτης, οι οποίες παρατηρήθηκαν από τους Έλληνες. Στο σύστημα, η Αφροδίτη θα έβλεπε πάντα στην ίδια απόσταση από τη γη και το φαινόμενο μέγεθος της δεν θα αλλάξει ποτέ. Ωστόσο, παρατηρούμε την Αφροδίτη να περάσει από φάσεις όπως το φεγγάρι, υποδεικνύοντας ότι πρέπει να περιστρέψει τον ήλιο.

3. Απουσία κεντρικής πυρκαγιάς: Η κεντρική πυρκαγιά ήταν ένα βασικό στοιχείο του μοντέλου Philolaus. Εάν υπήρχε μια τεράστια πυρκαγιά στο κέντρο του σύμπαντος, θα έπρεπε να ήταν ορατή και θα είχε επηρεάσει σημαντικά τη θερμοκρασία της Γης. Η έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων για αυτή την κεντρική πυρκαγιά έρχεται σε αντίθεση με το μοντέλο.

4. Κίνηση άλλων πλανητών: Το σύστημα Philolaus δεν μπορούσε να εξηγήσει επαρκώς την οπισθοδρομική κίνηση των πλανητών (η φαινομενική κίνηση των πλανητών από τα αστέρια του φόντου). Αυτή η παρατήρηση έρχεται σε αντίθεση με την παραδοχή του μοντέλου ότι όλα τα ουράνια σώματα περιστράφηκαν γύρω από μια κεντρική πυρκαγιά.

5. Σχετική φωτεινότητα των πλανητών: Οι Έλληνες παρατήρησαν ότι ορισμένοι πλανήτες εμφανίστηκαν πιο φωτεινά σε ορισμένες χρονικές στιγμές από άλλους. Το σύστημα Philolaus δεν έδωσε εξήγηση για αυτές τις παραλλαγές στη φωτεινότητα.

Ενώ το σύστημα Philolaus ήταν μια τολμηρή και καινοτόμος απόκλιση από την γεωκεντρική άποψη, τελικά δεν μπόρεσε να υπολογίσει αρκετές βασικές αστρονομικές παρατηρήσεις που ήταν ορατές στο γυμνό μάτι. Αυτές οι παρατηρήσεις οδήγησαν τελικά στην ανάπτυξη ακριβέστερων και ολοκληρωμένων μοντέλων του σύμπαντος, όπως το ηλιοκεντρικό μοντέλο του Αριστάρχεου και τελικά στη σύγχρονη κατανόηση του ηλιακού συστήματος.