Γιατί η χρώση Gram δεν εφαρμόζεται συνήθως στους ευκαρυώτες;
Τα κυτταρικά τοιχώματα των θετικών Gram βακτηρίων περιέχουν ένα παχύ στρώμα πεπτιδογλυκάνης, ένα σύνθετο πολυσακχαρίτη. Τα κυτταρικά τοιχώματα των Gram-αρνητικών βακτηρίων, από την άλλη πλευρά, περιέχουν ένα λεπτό στρώμα πεπτιδογλυκάνης που περιβάλλεται από εξωτερική μεμβράνη.
Η διαδικασία λεκέδων Gram περιλαμβάνει τη διαδοχική εφαρμογή ενός διαλύματος κρυσταλλικής ιώδους, ενός διαλύματος ιωδίου, ενός διαλύματος ακετόνης-αλκοόλης και ενός διαλύματος σαρφρανίνης. Το Crystal Violet είναι ο κύριος λεκέ που διεισδύει στα κυτταρικά τοιχώματα τόσο των θετικών Gram όσο και των αρνητικών Gram βακτηρίων. Στη συνέχεια προστίθεται ιώδιο για να σχηματίσει ένα σύμπλεγμα με κρυστάλλινο ιώδες, ενισχύοντας περαιτέρω τη χρώση των κυτταρικών τοιχωμάτων. Το διάλυμα ακετόνης-αλκοόλ δρα ως διαφοροποιητικός παράγοντας, προκαλώντας αποχρωματισμένα τα τοιχώματα των κυτταρικών βακτηρίων. Τέλος, η σαρφρανίνη προστίθεται ως αντεπίθεση, χρωματίζοντας τα αποχρωματισμένα κυτταρικά τοιχώματα των αρνητικών Gram βακτηρίων.
Η χρώση Gram συνήθως δεν εφαρμόζεται στους ευκαρυώτες λόγω των διαφορών στις δομές του κυτταρικού τοιχώματος. Οι ευκαρυώτες, οι οποίοι περιλαμβάνουν μύκητες, φυτά και ζώα, έχουν κυτταρικά τοιχώματα που αποτελούνται κυρίως από κυτταρίνη ή χιτίνη. Αυτά τα συστατικά του κυτταρικού τοιχώματος δεν αντιδρούν με το λεκέ Gram με τον ίδιο τρόπο που κάνουν τα κυτταρικά τοιχώματα των πεπτιδογλυκάνης των βακτηρίων. Ως αποτέλεσμα, οι ευκαρυώτες τυπικά δεν διατηρούν το λεκέ με Gram και εμφανίζονται άχρωμες όταν βλέπουν κάτω από ένα μικροσκόπιο μετά από χρώση Gram.
Ένας άλλος λόγος για τον οποίο η χρώση Gram δεν εφαρμόζεται συνήθως στους ευκαρυώτες είναι ότι δεν είναι απαραίτητο για την αναγνώριση και τη διαφοροποίηση τους. Οι ευκαρυώτες ταξινομούνται σε διαφορετικές ομάδες με βάση τη μορφολογία, τα γενετικά χαρακτηριστικά τους και άλλες συγκεκριμένες κυτταρικές δομές. Διαφορετικές τεχνικές χρώσης, όπως η χρώση αιματοξυλίνης και ηωσίνης, χρησιμοποιούνται συνήθως για την απεικόνιση και τη διαφοροποίηση των ευκαρυωτικών κυττάρων.
Συνοπτικά, η χρώση Gram χρησιμοποιείται κυρίως για την ταξινόμηση και την ταυτοποίηση των βακτηρίων με βάση τις δομές του κυτταρικού τοιχώματος. Δεν εφαρμόζεται συνήθως στους ευκαρυώτες επειδή τα κυτταρικά τους τοιχώματα διαφέρουν από αυτά των βακτηρίων και μπορούν να ταυτοποιηθούν αποτελεσματικά χρησιμοποιώντας εναλλακτικές μεθόδους χρώσης.