Πώς ξέρετε το σώμα πότε να φτιάξετε νέα κύτταρα;
1. Εγγενή σήματα:
* βλάβη DNA: Τα κύτταρα παρακολουθούν συνεχώς το DNA τους για βλάβη. Εάν συμβεί σημαντική βλάβη, ενεργοποιούν μια απάντηση που μπορεί να οδηγήσει είτε σε επισκευή είτε σε κυτταρικό θάνατο (απόπτωση). Εάν είναι δυνατή η επισκευή, το κύτταρο μπορεί να εισέλθει σε κατάσταση ανακοπής κυτταρικού κύκλου για να επιτρέψει την επισκευή και στη συνέχεια να συνεχίσει με την κυτταρική διαίρεση.
* Μήκος τελομερών: Τα τελομερή είναι προστατευτικά καλύμματα στα άκρα των χρωμοσωμάτων. Συντομίζονται με κάθε κυτταρικό τμήμα. Όταν φτάσουν σε ένα κριτικό μικρό μήκος, σηματοδοτεί στο κελί ότι ήρθε η ώρα να σταματήσουν να διαιρούνται και ενδεχομένως να εισέλθουν στη γήρανση (γήρανση).
* Διαθεσιμότητα θρεπτικών ουσιών: Τα κύτταρα χρειάζονται θρεπτικά συστατικά για να αναπτυχθούν και να διαιρέσουν. Όταν τα θρεπτικά συστατικά είναι σπάνια, τα κύτταρα μπορούν να εισέλθουν σε κατάσταση αδράνειας ή ακόμα και να προκαλέσουν απόπτωση.
* επίπεδα οξυγόνου: Το επαρκές οξυγόνο είναι ζωτικής σημασίας για τον μεταβολισμό των κυττάρων. Εάν τα επίπεδα οξυγόνου πέφτουν (υποξία), τα κύτταρα μπορούν να ενεργοποιήσουν μηχανισμούς για την προώθηση της επιβίωσης ή ακόμη και να διεγείρουν την παραγωγή νέων αιμοφόρων αγγείων (αγγειογένεση).
2. ΕΞΑΡΤΗΜΑ ΣΗΜΑΤΑ:
* Παράγοντες ανάπτυξης: Αυτές είναι πρωτεΐνες που δρουν ως σήματα, ενθαρρύνοντας τα κύτταρα να χωρίζουν. Παραδείγματα περιλαμβάνουν τον επιδερμικό αυξητικό παράγοντα (EGF), τον αυξητικό παράγοντα που προέρχεται από αιμοπετάλια (PDGF) και τον αγγειακό ενδοθηλιακό αυξητικό παράγοντα (VEGF).
* ορμόνες: Ορισμένες ορμόνες, όπως η οιστρογόνο και η τεστοστερόνη, μπορούν να επηρεάσουν την κυτταρική διαίρεση σε συγκεκριμένους ιστούς.
* Ανοσοποιητικά σήματα: Τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος μπορούν να απελευθερώσουν σήματα που διεγείρουν την κυτταρική διαίρεση για να αντικαταστήσουν τα κατεστραμμένα κύτταρα ή να καταπολεμήσουν τις λοιμώξεις.
* Περιβαλλοντικά σήματα: Παράγοντες όπως το φως του ήλιου, η θερμοκρασία και το στρες μπορούν επίσης να επηρεάσουν την κυτταρική διαίρεση.
3. Το σύστημα ελέγχου κυτταρικού κύκλου:
* Σημεία ελέγχου: Υπάρχουν κρίσιμα σημεία ελέγχου στον κυτταρικό κύκλο (G1, G2 και M) που εξασφαλίζουν ότι το κύτταρο είναι έτοιμο να προχωρήσει με τη διαίρεση. Αυτά τα σημεία ελέγχου παρακολουθούν τη βλάβη του DNA, τη διαθεσιμότητα θρεπτικών ουσιών και άλλους παράγοντες.
* Κυκίνες και κινάσες εξαρτώμενες από κυκλίνη (CDKs): Αυτές οι πρωτεΐνες συνεργάζονται για τον έλεγχο της εξέλιξης μέσω του κυτταρικού κύκλου. Οι κυκλίνες ενεργοποιούν CDKs, τα οποία με τη σειρά τους φωσφορυλιώνουν (προσθέτουν μια ομάδα φωσφορικών σε) πρωτεΐνες στοχεύουν, επηρεάζοντας την εξέλιξη του κυτταρικού κύκλου.
Συνοπτικά, Η ικανότητα του σώματος να κάνει νέα κύτταρα είναι μια σφιχτά ρυθμισμένη διαδικασία που ανταποκρίνεται σε ένα πολύπλοκο δίκτυο εσωτερικών και εξωτερικών σημάτων. Αυτό εξασφαλίζει ότι τα κύτταρα χωρίζονται κατάλληλα για την ανάπτυξη, την ανάπτυξη, την επισκευή και τη διατήρηση της ομοιόστασης των ιστών.
