Τι συμβαίνει με το DNA πριν από την κυτταρική διαίρεση στη μίτωση;
1. Το DNA χαλαρώνει και διαχωρίζει:
- Η διπλή έλικα του DNA ξετυλίγεται και τα δύο σκέλη χωρίζονται, όπως ένα φερμουάρ που αποσυνδέεται. Αυτό διευκολύνεται από ένζυμα όπως η ελικάση.
2. Η αναπαραγωγή DNA ξεκινά:
- Κάθε διαχωρισμένος κλώνος λειτουργεί ως πρότυπο για τη δημιουργία ενός νέου συμπληρωματικού κλώνου.
- Τα ένζυμα που ονομάζονται πολυμεράσες DNA κινούνται κατά μήκος του κλώνου προτύπου, προσθέτοντας νουκλεοτίδια (δομικά στοιχεία του DNA) ένα προς ένα, ακολουθώντας τους κανόνες ζευγαρώματος βάσης (Α με Τ, C με G).
3. Δύο πανομοιότυπα αντίγραφα DNA:
- Καθώς τα ϋΝΑ πολυμεράση λειτουργεί, παράγονται δύο πανομοιότυπα μόρια ϋΝΑ. Κάθε νέο μόριο ϋΝΑ αποτελείται από ένα αρχικό σκέλος και ένα πρόσφατα συντεταμένο κλώνο (αυτό ονομάζεται ημι-συντηρητική αντιγραφή).
4. Τα χρωμοσώματα σχηματίζονται:
- Τα αναπαραγόμενα μόρια ϋΝΑ συμπυκνώνονται σε συμπαγείς δομές που ονομάζονται χρωμοσώματα. Κάθε χρωμόσωμα περιέχει τώρα δύο πανομοιότυπα αντίγραφα του μορίου DNA, που ονομάζεται αδελφή χρωματοειδή. Συνεχίζονται σε μια περιοχή που ονομάζεται Centromere.
Γιατί η αναπαραγωγή DNA είναι σημαντική;
* Εξασφαλίζει ότι κάθε θυγατρικό κύτταρο λαμβάνει ένα πλήρες σύνολο γενετικών πληροφοριών: Αυτό είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της γενετικής ακεραιότητας του οργανισμού.
* επιτρέπει την ανάπτυξη και την ανάπτυξη: Με τη δημιουργία νέων κυττάρων, η μίτωση επιτρέπει στους οργανισμούς να αναπτυχθούν και να αναπτυχθούν.
* αντικαθιστά τα κατεστραμμένα κύτταρα: Η μίτωση βοηθά επίσης στην επιδιόρθωση των κατεστραμμένων ιστών με την παραγωγή νέων κυττάρων για να αντικαταστήσουν τα κατεστραμμένα.
Συνοπτικά, η αναπαραγωγή του DNA είναι ένα κρίσιμο βήμα πριν από τη μίτωση, εξασφαλίζοντας ότι κάθε θυγατρικό κύτταρο λαμβάνει ένα πλήρες και ακριβές αντίγραφο του γενετικού υλικού, επιτρέποντας την κατάλληλη λειτουργία και ανάπτυξη του οργανισμού.
