Ποια κύτταρα εμπλέκονται στην ενεργό ασυλία;
1. Κύτταρα που παρουσιάζουν αντιγόνο (APCs):
* μακροφάγα: Αυτά τα κύτταρα κατακλύζουν τα παθογόνα και εμφανίζουν θραύσματα των αντιγόνων τους στην επιφάνεια τους χρησιμοποιώντας μόρια MHC (κύριο σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας).
* δενδριτικά κύτταρα: Αυτά τα κύτταρα είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά στη λήψη αντιγόνων και την παρουσίασή τους σε Τ κύτταρα, ξεκινώντας την ανοσοαπόκριση.
* Β κύτταρα: Αν και κυρίως εμπλέκονται στην παραγωγή αντισωμάτων, τα Β κύτταρα μπορούν επίσης να παρουσιάσουν αντιγόνα σε Τ κύτταρα, ιδιαίτερα κατά τα αρχικά στάδια μιας ανοσοαπόκρισης.
2. Τ λεμφοκύτταρα (Τ κύτταρα):
* Βοηθοί Τ κύτταρα (TH κύτταρα): Αυτά τα κύτταρα αναγνωρίζουν σύμπλοκα αντιγόνου-MHC σε APCs και ενεργοποιούν άλλα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Απελευθερώνουν κυτοκίνες που διεγείρουν τον πολλαπλασιασμό και τη διαφοροποίηση των κυττάρων Β και προάγουν την ενεργοποίηση των κυτταροτοξικών Τ κυττάρων.
* Κυτταροτοξικά Τ κύτταρα (κύτταρα TC): Αυτά τα κύτταρα σκοτώνουν άμεσα μολυσμένα κύτταρα απελευθερώνοντας κυτταροτοξικές ουσίες. Αναγνωρίζουν σύμπλοκα αντιγόνου-MHC σε μολυσμένα κύτταρα.
* μνήμης Τ κύτταρα: Αυτά τα κύτταρα επιμένουν μετά από μια λοίμωξη και μπορούν γρήγορα να αναγνωρίσουν και να ανταποκριθούν στο ίδιο παθογόνο εάν συναντηθούν και πάλι, παρέχοντας μακροχρόνια ανοσία.
3. Β λεμφοκύτταρα (Β κύτταρα):
* Κύτταρα πλάσματος: Αυτά τα κύτταρα είναι τα εργοστάσια αντισωμάτων του ανοσοποιητικού συστήματος. Διαφοροποιούνται από τα Β κύτταρα και παράγουν μεγάλες ποσότητες αντισωμάτων ειδικά για ένα συγκεκριμένο αντιγόνο.
* μνήμης Β κύτταρα: Αυτά τα κύτταρα παραμένουν μετά από μια λοίμωξη και μπορούν γρήγορα να διαφοροποιηθούν σε κύτταρα πλάσματος κατά την εκ νέου έκθεση στο ίδιο αντιγόνο, παρέχοντας μια ταχεία και ισχυρή απόκριση αντισωμάτων.
4. Άλλα κύτταρα που εμπλέκονται σε ενεργό ανοσία:
* Κύτταρα Natural Killer (NK): Αυτά τα κύτταρα αποτελούν μέρος του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος, αλλά μπορούν επίσης να συμβάλουν στην ενεργό ανοσία με τη θανάτωση μολυσμένων κυττάρων και την παραγωγή κυτοκινών.
* Κύτταρα ιστού: Αυτά τα κύτταρα εμπλέκονται σε αλλεργικές αντιδράσεις και απελευθερώνουν ισταμίνη, η οποία μπορεί να συμβάλει στη φλεγμονή και στην πρόσληψη άλλων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος.
Η συνολική διαδικασία ενεργού ανοσίας περιλαμβάνει:
1. Παρουσίαση αντιγόνου από APCS
2. Ενεργοποίηση Τ κυττάρων
3. Πολλαπλασιασμός και διαφοροποίηση των Β κυττάρων σε κύτταρα πλάσματος που παράγουν αντισώματα
4. Παραγωγή αντισωμάτων και εξάλειψη του παθογόνου
5. Δημιουργία κυττάρων μνήμης για μακροχρόνια ανοσία
Πρόκειται για μια απλοποιημένη επισκόπηση και η διαδικασία είναι πολύ πιο περίπλοκη και περιλαμβάνει περίπλοκες αλληλεπιδράσεις μεταξύ διαφόρων κυττάρων και σηματοδοτικών μορίων.
