Γιατί ο Gregor Mendel σκέφτηκε ότι τα γονίδια κληρονόμησαν σε ζεύγη;

Ο Gregor Mendel δεν πίστευε * ότι * τα γονίδια κληρονόμησαν σε ζεύγη, το παρατήρησε * μέσω των πειραμάτων του με φυτά μπιζελιού. Δείτε πώς κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα:

* Τα χαρακτηριστικά εμφανίζονται σε προβλέψιμες αναλογίες: Όταν ο Mendel διέσχισε φυτά μπιζελιού με διαφορετικά χαρακτηριστικά (όπως το χρώμα λουλουδιών), δεν έλαβε ένα μείγμα των χαρακτηριστικών. Αντ 'αυτού, οι απόγονοι έδειξαν σταθερά ένα χαρακτηριστικό ή το άλλο σε προβλέψιμες αναλογίες. Αυτό πρότεινε ότι κάτι μεταβιβάστηκε σε διακριτές μονάδες, όχι ανάμειξη μαζί.

* Τα υπολειπόμενα χαρακτηριστικά επανεμφανίζονται: Όταν ο Mendel διέσχισε τους απογόνους με το κυρίαρχο χαρακτηριστικό, κατά καιρούς είδε το υπολειπόμενο χαρακτηριστικό επανεμφανίζεται στην επόμενη γενιά. Αυτό έδειξε ότι το υπολειπόμενο χαρακτηριστικό δεν χάθηκε, αλλά απλά καλύπτεται από το κυρίαρχο χαρακτηριστικό.

* Ο νόμος του διαχωρισμού: Με βάση τις παρατηρήσεις του, ο Mendel πρότεινε το νόμο του διαχωρισμού. Αυτός ο νόμος δηλώνει ότι κάθε άτομο έχει δύο αντίγραφα κάθε γονιδίου (ένα από κάθε γονέα), και αυτά τα αντίγραφα χωρίζονται κατά τη διάρκεια του σχηματισμού γαμετών (σπέρμα και αυγό), έτσι ώστε κάθε γαμέρι να λαμβάνει μόνο ένα αντίγραφο.

Το μοντέλο του Mendel ήταν επαναστατικό: Πριν από τον Mendel, οι άνθρωποι πίστευαν ότι τα χαρακτηριστικά ήταν αναμεμειγμένα. Το έργο του αποκάλυψε ότι η κληρονομιά λειτούργησε μέσω διακριτών μονάδων (που ονομάζουμε τώρα γονίδια) και αυτές οι μονάδες κληρονομούσαν σε ζεύγη. Αυτό έθεσε τα θεμέλια για τη σύγχρονη γενετική.