Γιατί η γιγαντιαία Amoebe pelomyxa palustris είναι το πιο πρωτόγονο από όλα τα ευκαρυωτικά;
* Έλλειψη μιτοχονδρίων: Το pelomyxa palustris είναι μοναδικό στο ότι στερείται μιτοχονδρίων, τα powerhouses των ευκαρυωτικών κυττάρων. Αυτό οδήγησε μερικούς να πιστεύουν ότι αντιπροσωπεύει ένα πρώιμο στάδιο στην ευκαρυωτική εξέλιξη. Ωστόσο, είναι πιο πιθανό ότι η Pelomyxa έχασε τα μιτοχόνδρια μέσω δευτερογενούς απώλειας, μια διαδικασία όπου ένας οργανισμός χάνει ένα χαρακτηριστικό που υπήρχε στους προγόνους του.
* Παρουσία βακτηρίων: Αντί για μιτοχόνδρια, το pelomyxa περιέχει συμβιωτικά βακτήρια που εκτελούν πολλές από τις λειτουργίες που συνήθως κάνουν τα μιτοχόνδρια. Αυτό υποδηλώνει ότι η Pelomyxa εξελίχθηκε το μοναδικό ενεργειακό της σύστημα μετά από διακλάδωση από άλλους ευκαρυώτες, όχι πριν.
* Εξελικτική πολυπλοκότητα: Η εξελικτική ιστορία των ευκαρυωτικών είναι πολύπλοκη και περιλαμβάνει πολλαπλές γενεές που διακλαδίζονται από έναν κοινό πρόγονο. Είναι δύσκολο να εντοπίσετε έναν ενιαίο "πιο πρωτόγονο" οργανισμό.
* Έλλειψη οριστικής "πρωτόγονης" κατάστασης: Η έννοια του "πρωτόγονου" μπορεί να είναι παραπλανητική. Οι οργανισμοί δεν γίνονται απαραιτήτως πιο περίπλοκοι με την πάροδο του χρόνου. Η εξέλιξη δεν είναι μια γραμμική εξέλιξη, αλλά μια διαδικασία διακλάδωσης όπου διαφορετικές γενεές προσαρμόζονται στο περιβάλλον τους με μοναδικούς τρόπους.
Ως εκ τούτου, ενώ η Pelomyxa Palustris είναι σίγουρα ένας ενδιαφέροντος και μοναδικός οργανισμός, δεν είναι απαραιτήτως ο πιο πρωτόγονος ευκαρυωτής. Η έλλειψη μιτοχονδρίων μπορεί να είναι ένα παράγωγο χαρακτηριστικό, όχι πρωτόγονο.
Αντί να επικεντρωθούμε στην "πρωταρχική", είναι πιο ακριβές να εξετάσουμε την Pelomyxa ως παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι εξελικτικές διαδικασίες μπορούν να οδηγήσουν σε διαφορετικές και συναρπαστικές προσαρμογές, ακόμη και σε φαινομενικά απλούς οργανισμούς.
