Ποιο περιγράφει καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες βρήκαν το ανθρώπινο γονίδιο που κάνει την ινσουλίνη;
1. Κατανόηση του ρόλου της ινσουλίνης: Οι επιστήμονες έπρεπε πρώτα να καταλάβουν ότι η ινσουλίνη ήταν μια ορμόνη που παράγεται από το πάγκρεας και κρίσιμη για τη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Αυτή η γνώση προήλθε από τη μελέτη των ατόμων με διαβήτη και την έλλειψη παραγωγής ινσουλίνης.
2. Απομόνωση ινσουλίνης: Οι ερευνητές εργάστηκαν στη συνέχεια για να απομονώσουν και να καθαρίσουν την ινσουλίνη από ζωικές πηγές (όπως οι χοίροι και οι αγελάδες) για τη θεραπεία του διαβήτη. Αυτή ήταν μια σημαντική ανακάλυψη στη δεκαετία του 1920.
3. Χαρτογράφηση γονιδίων: Οι επιστήμονες άρχισαν να χαρτογραφούν το ανθρώπινο γονιδίωμα στη δεκαετία του 1980, προσδιορίζοντας τις θέσεις των γονιδίων σε χρωμοσώματα. Αυτό ήταν ένα κρίσιμο βήμα για την εύρεση του γονιδίου ινσουλίνης.
4. Προσδιορισμός του γονιδίου ινσουλίνης: Με την ανάλυση του γενετικού κώδικα του ανθρώπινου γονιδιώματος, οι επιστήμονες ήταν σε θέση να εντοπίσουν τη συγκεκριμένη ακολουθία του DNA που κωδικοποιήθηκε για ινσουλίνη. Αυτό περιλάμβανε τη σύγκριση της γενετικής αλληλουχίας με την αλληλουχία αμινοξέων της πρωτεΐνης ινσουλίνης.
5. Επιβεβαίωση: Μόλις εντοπιστεί το γονίδιο, οι επιστήμονες έπρεπε να επιβεβαιώσουν τη λειτουργία του. Το έκαναν αυτό με τη μελέτη των κυττάρων στο εργαστήριο και παρατηρώντας ότι αυτά τα κύτταρα, όταν δόθηκαν το γονίδιο ινσουλίνης, άρχισαν να παράγουν ινσουλίνη.
Συνοπτικά: Η εύρεση του ανθρώπινου γονιδίου ινσουλίνης δεν ήταν μια ενιαία στιγμή Eureka, αλλά μια διαδικασία πολλαπλών βημάτων που αφορούσε πολλούς επιστήμονες, εξελίξεις στην τεχνολογία και βαθιά κατανόηση του βιολογικού ρόλου της ινσουλίνης.
