Τι ήταν η υπόθεση Watson και Cricks για την αναπαραγωγή του DNA;

Ο Watson και ο Crick δεν πρότειναν μια συγκεκριμένη υπόθεση για την αντιγραφή του DNA. Η πρωτοποριακή τους συνεισφορά ήταν η ανακάλυψη της δομής διπλής έλικας του DNA το 1953 . Αυτή η ανακάλυψη έθεσε τα θεμέλια για την κατανόηση του τρόπου αναπαραγωγής του DNA, αλλά ο πραγματικός μηχανισμός δεν διευκρινίστηκε πλήρως μέχρι αργότερα.

Εδώ γιατί ο Watson και ο Crick δεν θα μπορούσαν να έχουν προτείνει μια συγκεκριμένη υπόθεση για αναπαραγωγή:

* Περιορισμένη κατανόηση της λειτουργίας του DNA :Ενώ κατανοούσαν τη δομή, η ακριβής λειτουργία του DNA από την άποψη της κληρονομικότητας και της πρωτεϊνικής σύνθεσης εξακολουθούσε να ξετυλίγεται.

* Έλλειψη πειραματικών στοιχείων :Η τεχνολογία για τη μελέτη της αντιγραφής του DNA σε μοριακό επίπεδο ήταν ακόμα σε μικρή ηλικία.

* Εναλλακτικά μοντέλα :Εκείνη την εποχή υπήρχαν άλλα μοντέλα αναπαραγωγής DNA, όπως το μοντέλο διασποράς και το συντηρητικό μοντέλο.

Ήταν Matthew Meselson και Franklin Stahl ο οποίος διεξήγαγε το διάσημο πείραμα το 1958 που παρείχε τα πρώτα ισχυρά στοιχεία που υποστήριζαν το ημι-συντηρητικό μοντέλο αντιγραφής DNA. Αυτό το μοντέλο, που τώρα είναι ευρέως αποδεκτό, προτείνει ότι κάθε νέο μόριο DNA αποτελείται από ένα αρχικό σκέλος και ένα πρόσφατα συντεταμένο σκέλος.

Ως εκ τούτου, ενώ η ανακάλυψη της διπλής έλικας του Watson και του Crick ήταν κρίσιμη, ο πραγματικός μηχανισμός της αντιγραφής του DNA δεν έγινε πλήρως κατανοητός μέχρι την επόμενη έρευνα.