Ποιος πίστευε ότι υπάρχει επιστημονική βάση για την κοινωνική οργάνωση και τη δράση;
Κοινωνιολόγοι και ανθρωπολόγοι:
* Auguste Comte (1798-1857): Θεωρείται ο πατέρας της κοινωνιολογίας και πίστευε ότι τα κοινωνικά φαινόμενα θα μπορούσαν να μελετηθούν επιστημονικά χρησιμοποιώντας θετικισμό, παρατηρώντας και αναλύοντας τα κοινωνικά γεγονότα για την κατανόηση των κοινωνικών νόμων.
* Emile Durkheim (1858-1917): Τόνισε τη σημασία της κοινωνικής αλληλεγγύης και πίστευε ότι η κοινωνία είναι ένας πολύπλοκος οργανισμός με διασυνδεδεμένα μέρη. Είδε τα κοινωνικά γεγονότα ως εξωτερικούς περιορισμούς που διαμορφώνουν την ατομική συμπεριφορά.
* Karl Marx (1818-1883): Ισχυρίστηκε ότι ο ιστορικός υλισμός ήταν η κινητήρια δύναμη της κοινωνικής αλλαγής, με οικονομικούς παράγοντες που επηρεάζουν τις κοινωνικές δομές και τις συγκρούσεις.
* Max Weber (1864-1920): Εξερεύνησε το ρόλο της κοινωνικής δράσης, εστιάζοντας στον τρόπο με τον οποίο τα άτομα κατανοούν και ερμηνεύουν τις κοινωνικές καταστάσεις, οδηγώντας σε ουσιαστική δράση.
* Talcott Parsons (1902-1979): Αναπτύχθηκε δομικός λειτουργικός, βλέποντας την κοινωνία ως σύστημα με διασυνδεδεμένα μέρη που εργάζονται για την ισορροπία.
Πολιτικοί επιστήμονες:
* Niccolò Machiavelli (1469-1527): Στο "The Prince", περιέγραψε μια ρεαλιστική προσέγγιση στην πολιτική ηγεσία, εστιάζοντας στην απόκτηση και διατήρηση της εξουσίας, υποδηλώνοντας μια επιστημονική βάση για αποτελεσματική κυριαρχία.
* John Locke (1632-1704): Ισχυρίστηκε για τα φυσικά δικαιώματα και τη θεωρία των κοινωνικών συμβάσεων, πιστεύοντας ότι οι κοινωνίες βασίζονται σε ορθολογικές συμφωνίες μεταξύ ατόμων.
* Thomas Hobbes (1588-1679): Στο "Leviathan", πρότεινε ότι η κοινωνική σύμβαση είναι απαραίτητη για την πρόληψη μιας κατάστασης της φύσης, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για ισχυρό κυρίαρχο να διατηρηθεί η τάξη.
Άλλοι κλάδοι:
* Charles Darwin (1809-1882): Παρόλο που είναι κυρίως γνωστή για τη βιολογία, η θεωρία της εξέλιξης μέσω της φυσικής επιλογής επηρέασε τον κοινωνικό δαρβινισμό, η οποία προσπάθησε να εφαρμόσει εξελικτικές αρχές στις ανθρώπινες κοινωνίες.
* Herbert Spencer (1820-1903): Υποστήριξε τον κοινωνικό δαρβινισμό, υποστηρίζοντας ότι οι κοινωνίες εξελίσσονται μέσω του ανταγωνισμού και ότι η κυβερνητική παρέμβαση πρέπει να ελαχιστοποιηθεί.
* Οικονομικά συμπεριφοράς: Αυτός ο τομέας συνδυάζει τα οικονομικά με την ψυχολογία, μελετώντας τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι συμπεριφέρονται πραγματικά σε κοινωνικά και οικονομικά πλαίσια, συχνά αμφισβητώντας τις παραδοσιακές οικονομικές υποθέσεις σχετικά με τους ορθολογικούς παράγοντες.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η ιδέα μιας επιστημονικής βάσης για την κοινωνική οργάνωση και τη δράση είναι αμφιλεγόμενη.
* Κριτικές: Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι είναι πολύπλοκες, τα κίνητρά τους είναι διαφορετικά και ότι τα κοινωνικά συστήματα είναι πολύ ρευστά για να κατηγοριοποιηθούν ή να προβλεφθούν εύκολα.
* Κοινωνικός κατασκευαστής: Αυτή η προοπτική αμφισβητεί την ιδέα των αντικειμενικών, καθολικών αληθειών και τονίζει τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνται οι έννοιες και οι αξίες μέσω των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων.
Ενώ δεν υπάρχει ενιαία, καθολικά αποδεκτή "επιστημονική βάση" για την κοινωνική οργάνωση, η μελέτη διαφόρων προσεγγίσεων μπορεί να προσφέρει πληροφορίες για το πώς λειτουργούν οι κοινωνίες και ο τρόπος με τον οποίο τα άτομα αλληλεπιδρούν μέσα τους.
