Η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης χρησιμοποιείται για την ενίσχυση του DNA από ένα ορυκτό εμβρυϊκό κύτταρο ή ιό;
* αποικοδόμηση DNA: Τα απομεινάρια ορυκτών είναι εξαιρετικά παλιά. Το DNA υποβαθμίζεται γρήγορα με την πάροδο του χρόνου, ειδικά ελλείψει ιδανικών συνθηκών συντήρησης. Ακόμη και με προηγμένες τεχνικές, η ανάκτηση άθικτου DNA από τέτοια αρχαία δείγματα είναι εξαιρετικά προκλητική.
* μόλυνση: Η εξαγωγή και η ενίσχυση του αρχαίου DNA δημιουργεί σημαντικό κίνδυνο μόλυνσης με το σύγχρονο DNA. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ψευδή αποτελέσματα.
* κατακερματισμός: Το DNA που μπορεί να παραμείνει στα απολιθώματα είναι πιθανό να είναι εξαιρετικά κατακερματισμένο. Η ενίσχυση PCR απαιτεί σχετικά μακρά τμήματα άθικτου DNA για να λειτουργήσει αποτελεσματικά.
Αντί για PCR, οι ερευνητές βασίζονται σε άλλες τεχνικές για την αρχαία ανάλυση DNA, όπως:
* αλληλουχία επόμενης γενιάς (NGS): Το NGS επιτρέπει την αλληλουχία του κατακερματισμένου DNA, το οποίο είναι πιο συνηθισμένο στα αρχαία δείγματα.
* Τεχνικές εκχύλισης αρχαίων DNA: Χρησιμοποιούνται εξειδικευμένες τεχνικές για την προσεκτική εξαγωγή και τον καθαρισμό του DNA από τα αρχαία υπολείμματα, ελαχιστοποιώντας ταυτόχρονα τη μόλυνση.
* Παλαιογονικά: Αυτό το πεδίο επικεντρώνεται στη μελέτη των αρχαίων γονιδιωμάτων, χρησιμοποιώντας συχνά NGS και προηγμένα εργαλεία βιοπληροφορικής.
Ενώ η ενίσχυση του DNA από τα απολιθώματα είναι μια πολύπλοκη και προκλητική προσπάθεια, είναι ένας ταχέως προχωρημένος τομέας με συνεχιζόμενη έρευνα. Μπορούμε να δούμε ανακαλύψεις στο μέλλον που επιτρέπουν την αποτελεσματικότερη ανάλυση DNA από τέτοια αρχαία δείγματα.
