Οι επιστήμονες μπορούν να δηλώσουν εάν οι οργανισμοί είναι στενά συνδεδεμένοι συγκρίνοντας τους;
Εδώ είναι γιατί:
* DNA ως σχέδιο: Το DNA περιέχει τον γενετικό κώδικα που υπαγορεύει τα χαρακτηριστικά του οργανισμού. Είναι σαν ένα σχέδιο για τη ζωή.
* μεταλλάξεις και εξέλιξη: Με την πάροδο του χρόνου, οι μεταλλάξεις (αλλαγές) εμφανίζονται στο DNA. Αυτές οι μεταλλάξεις συσσωρεύονται και μπορούν να περάσουν από γενιές. Οι οργανισμοί που μοιράζονται έναν πρόσφατο κοινό πρόγονο θα έχουν περισσότερες παρόμοιες αλληλουχίες DNA από εκείνες που αποκλίνουν πιο πίσω στο χρόνο.
* Συγκρίνοντας τις ακολουθίες: Συγκρίνοντας τις αλληλουχίες DNA διαφορετικών οργανισμών, οι επιστήμονες μπορούν να εντοπίσουν ομοιότητες και διαφορές. Όσο πιο παρόμοιες είναι οι ακολουθίες, τόσο πιο στενά συνδεδεμένοι είναι οι οργανισμοί.
Υπάρχουν άλλοι τρόποι σύγκρισης της συγγένειας, αλλά το DNA είναι η πιο αξιόπιστη και ευρέως χρησιμοποιούμενη μέθοδος:
* αλληλουχίες πρωτεϊνών: Οι πρωτεΐνες είναι κατασκευασμένες με βάση τις οδηγίες στο DNA. Η σύγκριση αλληλουχιών πρωτεϊνών μπορεί επίσης να αποκαλύψει εξελικτικές σχέσεις.
* Αρχείο απολιθωμάτων: Τα απολιθώματα παρέχουν στοιχεία για τις προηγούμενες μορφές ζωής και μπορούν να βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν τις εξελικτικές σχέσεις.
* Ανατομικές δομές: Η σύγκριση των δομών διαφορετικών οργανισμών μπορεί επίσης να παρέχει ενδείξεις σχετικά με τη συγγένεια. Για παράδειγμα, η δομή των οστών μιας πτέρυγας νυχτερίδας και ενός ανθρώπινου βραχίονα είναι πολύ παρόμοια, υποδεικνύοντας έναν κοινό πρόγονο.
Ωστόσο, η σύγκριση DNA παραμένει το πιο ισχυρό εργαλείο για την κατανόηση των εξελικτικών σχέσεων.
