Η εξέλιξη της αναπαραγωγικής απομόνωσης μεταξύ δύο ή περισσότερων οργανισμών ομάδων είναι;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* αναπαραγωγική απομόνωση: Αυτό σημαίνει ότι τα μέλη διαφορετικών ομάδων δεν μπορούν πλέον να αλληλοσυμπληρώνονται και να παράγουν γόνιμους απογόνους. Αυτός είναι ο βασικός παράγοντας που ορίζει ξεχωριστά είδη.
* Σχέδιο: Αυτή είναι η διαδικασία με την οποία προκύπτουν νέα είδη από τα υπάρχοντα. Η αναπαραγωγική απομόνωση είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από τη συσσώρευση.
Υπάρχουν διάφοροι μηχανισμοί που μπορούν να οδηγήσουν σε αναπαραγωγική απομόνωση, όπως:
* Γεωγραφική απομόνωση: Φυσικά εμπόδια (όπως βουνά, ωκεανοί ή ερήμους) ξεχωριστούς πληθυσμούς, εμποδίζοντας τη ροή των γονιδίων.
* Οικολογική απομόνωση: Τα είδη καταλαμβάνουν διαφορετικούς οικοτόπους ή χρησιμοποιούν διαφορετικούς πόρους στην ίδια γεωγραφική περιοχή, μειώνοντας τη διασταύρωση.
* Χρονική απομόνωση: Τα είδη αναπαράγονται σε διαφορετικές ώρες της ημέρας ή του έτους, εμποδίζοντας τη διασταύρωση.
* Απομόνωση συμπεριφοράς: Τα είδη έχουν διαφορετικές τελετουργίες ή συμπεριφορές ζευγαρώματος, αποτρέποντας την αναγνώριση και το ζευγάρωμα.
* Μηχανική απομόνωση: Οι διαφορές στις αναπαραγωγικές δομές (όπως τα σχήματα λουλουδιών σε φυτά ή γεννητικά όργανα σε ζώα) δυσκολεύουν τα άτομα να ζευγαρώσουν.
* GAMETIC ALUITION: Ακόμη και αν συναντηθούν το σπέρμα και το αυγό, δεν είναι σε θέση να συγχωνευθούν και να σχηματίσουν ένα ζύγιο.
Η συσσώρευση γενετικών διαφορών και η αναπαραγωγική απομόνωση με την πάροδο του χρόνου οδηγεί στο σχηματισμό διαφορετικών ειδών. Αυτή η διαδικασία είναι θεμελιώδης για την ποικιλομορφία της ζωής στη γη.
