bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> βιολογία

Τι συμβαίνει με την υπόλοιπη ενέργεια που δεν χρησιμοποιείται από τους οργανισμούς;

Το υπόλοιπο της ενέργειας που δεν χρησιμοποιείται από τους οργανισμούς ακολουθεί διάφορες διαδρομές, ανάλογα με το συγκεκριμένο πλαίσιο:

1. Ζεστή διαρροή: Ένα σημαντικό μέρος της ενέργειας χάνεται ως θερμότητα κατά τη διάρκεια των μεταβολικών διεργασιών. Πρόκειται για θεμελιώδη συνέπεια του δεύτερου νόμου της θερμοδυναμικής, ο οποίος δηλώνει ότι κάθε μεταφορά ενέργειας ή μετασχηματισμός αυξάνει την εντροπία (διαταραχή) του σύμπαντος. Αυτή η απώλεια θερμότητας είναι ο λόγος για τον οποίο τα σώματά μας ζεσταίνουν όταν ασκούμε και γιατί ακόμη και τα πιο αποτελεσματικά μηχανήματα δημιουργούν κάποια θερμότητα.

2. Αποσύνθεση και ποδηλασία θρεπτικών ουσιών: Όταν οι οργανισμοί πεθαίνουν, τα σώματά τους αποσυντίθενται από βακτήρια και μύκητες. Αυτή η διαδικασία απελευθερώνει την ενέργεια και τα θρεπτικά συστατικά πίσω στο περιβάλλον, όπου μπορούν να χρησιμοποιηθούν από άλλους οργανισμούς. Αυτή η αποσύνθεση διαδραματίζει ζωτικό ρόλο στην ποδηλασία θρεπτικών ουσιών, καθιστώντας αυτά τα στοιχεία διαθέσιμα για τις μελλοντικές γενιές της ζωής.

3. Αχρησιμοποίητοι πόροι: Κάποια ενέργεια παραμένει κλειδωμένη σε άχρηστες μορφές. Για παράδειγμα, το φως του ήλιου που πέφτει σε άγονη γη, ή τα τρόφιμα που παραμένουν αχνά, δεν συμβάλλει άμεσα στις διαδικασίες ζωής. Αυτές οι μορφές ενέργειας μπορούν τελικά να μετατραπούν μέσω γεωλογικών διεργασιών, αλλά ο άμεσος αντίκτυπός τους στους ζωντανούς οργανισμούς είναι περιορισμένη.

4. Ροή ενέργειας μέσω οικοσυστημάτων: Η ενέργεια ρέει μέσα από τα οικοσυστήματα με έναν μονόδρομο τρόπο. Οι παραγωγοί (φυτά) καταγράφουν την ηλιακή ενέργεια και τη μετατρέπουν σε χημική ενέργεια. Αυτή η ενέργεια μεταφέρεται στη συνέχεια στους καταναλωτές (ζώα) όταν τρώνε φυτά ή άλλα ζώα. Σε κάθε επίπεδο αυτής της τροφικής αλυσίδας, κάποια ενέργεια χάνεται ως θερμότητα και απόβλητα. Αυτό σημαίνει ότι η ποσότητα της διαθέσιμης ενέργειας μειώνεται καθώς ανεβαίνετε στην τροφική αλυσίδα.

5. Ανθρώπινες δραστηριότητες: Οι ανθρώπινες δραστηριότητες μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τη ροή ενέργειας. Η καύση ορυκτών καυσίμων απελευθερώνει αποθηκευμένη ενέργεια στην ατμόσφαιρα, συμβάλλοντας στην αλλαγή του κλίματος. Οι πρακτικές διάθεσης αποβλήτων μπορούν επίσης να μεταβάλλουν τη ροή ενέργειας μέσω των οικοσυστημάτων.

Συνοπτικά:

* Μεγάλο μέρος της ενέργειας που δεν χρησιμοποιείται από τους οργανισμούς χάνεται ως θερμότητα.

* Κάποια ενέργεια ανακυκλώνεται μέσω αποσύνθεσης και κύκλου θρεπτικών ουσιών.

* Κάποια ενέργεια παραμένει κλειδωμένη σε άχρηστες μορφές.

* Η ενέργεια ρέει μέσα από τα οικοσυστήματα με μονοκατευθυντικό τρόπο, με μερικούς χαμένους σε κάθε τροφικό επίπεδο.

* Οι ανθρώπινες δραστηριότητες μπορούν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στη ροή ενέργειας.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η ροή ενέργειας μέσω των οικοσυστημάτων είναι μια πολύπλοκη διαδικασία και αυτά είναι μόνο μερικά από τα σημαντικότερα μονοπάτια που εμπλέκονται.

Διαφορά μεταξύ θηλαστικών και μαρσιποφόρων

Διαφορά μεταξύ θηλαστικών και μαρσιποφόρων

Κύρια διαφορά – Θηλαστικά εναντίον Μαρσιποφόρων Τα θηλαστικά και τα μαρσιποφόρα είναι δύο ομάδες ζώων που ανήκουν στη φυλή Chordata. Τα θηλαστικά αντιπροσωπεύουν μια κατηγορία του γένους Chordata ενώ τα μαρσιποφόρα αντιπροσωπεύουν μια υποκατηγορία θηλαστικών. Η κύρια διαφορά μεταξύ θηλαστικών και μα

Διαφορά μεταξύ Λυτικού Κύκλου και Λυσογονικού Κύκλου

Διαφορά μεταξύ Λυτικού Κύκλου και Λυσογονικού Κύκλου

Κύρια διαφορά – Λυτικός κύκλος έναντι Λυσογόνου Κύκλου Ο ιός είναι ένας μολυσματικός παράγοντας που περιλαμβάνει ένα μόριο νουκλεϊκού οξέος μέσα σε ένα πρωτεϊνικό κάλυμμα. Οι ιοί μπορεί να μολύνουν κύτταρα ζώων, φυτών, βακτηρίων ή φυκιών. Μόλις μολυνθούν, οι ιοί μπορούν να αναπαραχθούν μέσα στον ξεν

Μια θεωρία της πραγματικότητας ως κάτι περισσότερο από το άθροισμα των μερών της

Μια θεωρία της πραγματικότητας ως κάτι περισσότερο από το άθροισμα των μερών της

Στο έργο του του 1890, The Principles of Psychology , ο Γουίλιαμ Τζέιμς επικαλέστηκε τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα για να δείξει τι κάνει τα συνειδητά όντα τόσο διαφορετικά από τα σωματίδια που τα αποτελούν. «Ο Ρωμαίος θέλει την Ιουλιέτα όπως τα ρινίσματα θέλουν τον μαγνήτη. και αν δεν παρέμβουν εμπό