Ποια διαδικασία χρησιμοποιείται για τη μετακίνηση μορίων ζάχαρης σε μια κυτταρική μεμβράνη;
* Τα μόρια ζάχαρης είναι πολικά: Αυτό σημαίνει ότι είναι υδρόφιλα (αγαπώντας το νερό) και δεν μπορούν εύκολα να περάσουν από την υδρόφοβη (φόβο νερού) λιπιδική διπλοστιβάδα της κυτταρικής μεμβράνης.
* Διευκόλυνση διάχυσης: Αυτή η διαδικασία χρησιμοποιεί πρωτεΐνες μεταφοράς ενσωματωμένο μέσα στην κυτταρική μεμβράνη. Αυτές οι πρωτεΐνες έχουν συγκεκριμένες θέσεις δέσμευσης για μόρια ζάχαρης, επιτρέποντάς τους να μετακινούνται κατά μήκος της μεμβράνης κάτω από την κλίση της συγκέντρωσης τους (από μια περιοχή υψηλής συγκέντρωσης σε μια περιοχή χαμηλής συγκέντρωσης). Αυτή η διαδικασία είναι παθητική, που σημαίνει ότι δεν απαιτεί ενέργεια.
Εδώ λειτουργεί η διευκόλυνση της διάχυσης με τη ζάχαρη:
1. δέσμευση: Ένα μόριο ζάχαρης συνδέεται με μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη μεταφοράς στη μεμβράνη.
2. Αλλαγή διαμόρφωσης: Η δέσμευση του μορίου ζάχαρης προκαλεί μια αλλαγή στο σχήμα της πρωτεΐνης, ανοίγοντας ένα πέρασμα μέσω της μεμβράνης.
3. Κίνηση: Το μόριο ζάχαρης διέρχεται από το κανάλι πρωτεΐνης και μέσα στο κύτταρο.
4. Release: Μόλις η ζάχαρη είναι μέσα στο κύτταρο, αποσυνδέει από την πρωτεΐνη, επιτρέποντας στην πρωτεΐνη να δεσμεύεται σε άλλο μόριο ζάχαρης.
Σημείωση: Ενώ η διευκόλυνση της διάχυσης είναι ο πρωταρχικός μηχανισμός για τη μεταφορά ζάχαρης, ορισμένα κύτταρα μπορούν να χρησιμοποιούν ενεργό μεταφορά για να μετακινήσουν τη ζάχαρη έναντι της κλίσης της συγκέντρωσης. Αυτό απαιτεί ενέργεια και συνήθως συνδυάζεται με άλλες διεργασίες όπως η αντλία νατρίου-καροτσίου.
