Μήπως ένα βιοτικό πράγμα γίνεται αβιοτικό όταν πεθαίνει;
Ενώ είναι αλήθεια ότι ένας νεκρός οργανισμός δεν παρουσιάζει πλέον τα χαρακτηριστικά της ζωής (όπως η ανάπτυξη, η αναπαραγωγή ή η ανταπόκριση στα ερεθίσματα), δεν γίνεται αυτόματα "αβιοτικό" με την αυστηρότερη έννοια. Εδώ είναι γιατί:
* αποσύνθεση: Οι νεκροί οργανισμοί χωρίζονται από αποσυνθέτες (όπως βακτηρίδια και μύκητες) και σαρωτές. Αυτή η διαδικασία απελευθερώνει τα θρεπτικά συστατικά πίσω στο περιβάλλον, τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποιούνται από άλλους ζωντανούς οργανισμούς. Έτσι, ακόμη και στο θάνατο, ο οργανισμός συμβάλλει στον βιοτικό κόσμο.
* Οργανική ύλη: Τα ερείπια του νεκρού οργανισμού γίνονται οργανική ύλη, η οποία διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στον σχηματισμό και τη γονιμότητα του εδάφους. Αυτή η οργανική ύλη εξακολουθεί να θεωρείται μέρος της βιόσφαιρας, παρόλο που δεν είναι ζωντανός οργανισμός.
* Η αβιοτική γραμμή: Η γραμμή μεταξύ βιοτικής και αβιοτικής είναι κάπως θολή. Μερικά πράγματα όπως τα βράχια ή το νερό είναι σαφώς αβιοτικά, ενώ άλλα όπως το έδαφος ή ο αέρας περιέχουν τόσο βιοτικά όσο και αβιοτικά συστατικά.
Επομένως, ενώ ένας νεκρός οργανισμός δεν είναι πλέον ζωντανός, τα απομεινάρια του εξακολουθούν να αλληλεπιδρούν και να συμβάλλουν στο περιβάλλον, καθιστώντας το μέρος της μεγαλύτερης βιόσφαιρας. Είναι πιο ακριβές να πούμε ότι οι διαδικασίες ζωής του οργανισμού Παύση, αντί να γίνει πλήρως αβιοτική.
