Η αερόβια αναπνοή αποτελεί τον μεγαλύτερο αριθμό μορίων ΑΤΡ;
* Αερόβια αναπνοή: Αυτή η διαδικασία απαιτεί οξυγόνο και διασπά τη γλυκόζη εντελώς σε διοξείδιο του άνθρακα και νερό. Δημιουργεί ένα καθαρό κέρδος 36-38 μόρια ATP ανά μόριο γλυκόζης. Η διάσπαση της γλυκόζης συμβαίνει σε τέσσερα στάδια:
* γλυκόλυση: Εμφανίζεται στο κυτταρόπλασμα, αποδίδοντας 2 μόρια ATP και 2 πυροσταφυλικού.
* Οξείδωση πυροσταφυλικού: Μετατρέπει το πυροσταφυλικό σε ακετυλο-ΟοΑ, παράγοντας μια μικρή ποσότητα NADH.
* κύκλος Krebs (κύκλος κιτρικού οξέος): Παράγει 2 ΑΤΡ, 6 NADH και 2 FADH2.
* Ηλεκτρονική αλυσίδα μεταφοράς: Χρησιμοποιεί την ενέργεια που αποθηκεύεται σε NADH και FADH2 για να δημιουργήσει μια κλίση πρωτονίων σε όλη την εσωτερική μιτοχονδριακή μεμβράνη, τελικά οδηγώντας τη σύνθεση ΑΤΡ μέσω συνθετάσης ΑΤΡ.
* Αναερόβια αναπνοή: Αυτή η διαδικασία δεν χρησιμοποιεί οξυγόνο και αντ 'αυτού χρησιμοποιεί άλλους αποδέκτες ηλεκτρονίων όπως νιτρικά ή θειικό άλας. Δημιουργεί πολύ χαμηλότερη απόδοση του ΑΤΡ (περίπου 2 ATP ανά μόριο γλυκόζης).
* Ζύμωση: Επίσης, δεν χρησιμοποιεί οξυγόνο και παράγει πολύ περιορισμένη ποσότητα ΑΤΡ (2 ΑΤΡ ανά μόριο γλυκόζης). Η ζύμωση χρησιμεύει κυρίως στην αναγέννηση NAD+ για γλυκόλυση.
Συνοπτικά: Η αερόβια αναπνοή είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να δημιουργηθεί ΑΤΡ από τη γλυκόζη επειδή χρησιμοποιεί οξυγόνο ως τελικό δέκτη ηλεκτρονίων, επιτρέποντας την πλήρη οξείδωση της γλυκόζης και τη δημιουργία μιας πολύ μεγαλύτερης κλίσης πρωτονίων για την παραγωγή ΑΤΡ.
