Ποιοι δύο παράγοντες περιορίζουν τον αβιοτικό που επηρεάζουν τους οργανισμούς σε θαλάσσια βιομάρια;
1. αλατότητα: Η συγκέντρωση άλατος του νερού είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τη θαλάσσια ζωή. Πολλοί οργανισμοί είναι προσαρμοσμένοι σε συγκεκριμένα επίπεδα αλατότητας και οι διακυμάνσεις μπορεί να είναι επιζήμιες. Για παράδειγμα, τα ψάρια γλυκού νερού δεν μπορούν να επιβιώσουν σε αλμυρό νερό και αντίστροφα.
2. ηλιακό φως: Η διείσδυση του φωτός είναι ζωτικής σημασίας για τη φωτοσύνθεση, η οποία αποτελεί τη βάση του θαλάσσιου ιστού τροφίμων. Το φως του ήλιου μπορεί να διεισδύσει μόνο σε ένα συγκεκριμένο βάθος στον ωκεανό, δημιουργώντας ξεχωριστές ζώνες με διαφορετικές κοινότητες οργανισμών. Η φωτεινή ζώνη, όπου φτάνει το ηλιακό φως, υποστηρίζει μια τεράστια σειρά ζωής. Η αφοσιωτική ζώνη, όπου το φως του ήλιου δεν μπορεί να διεισδύσει, υποστηρίζει τη ζωή προσαρμοσμένη στο σκοτάδι και βασιζόταν στη χημειοθεραπεία.
Άλλοι σημαντικοί αβιοτικοί παράγοντες στις θαλάσσιες βιομήσεις περιλαμβάνουν:
* Θερμοκρασία: Η θερμοκρασία του νερού ποικίλλει ανάλογα με το βάθος και το γεωγραφικό πλάτος, επηρεάζοντας τους μεταβολικούς ρυθμούς και τη διανομή των ειδών.
* Διαλυμένο οξυγόνο: Τα επίπεδα οξυγόνου ποικίλλουν με βάση το βάθος του νερού, τα ρεύματα και τη βιολογική δραστηριότητα.
* θρεπτικά συστατικά: Η διαθεσιμότητα θρεπτικών ουσιών όπως τα νιτρικά, τα φωσφορικά και τα πυριτικά άλατα επηρεάζει την πρωτογενή παραγωγικότητα και υποστηρίζει διαφορετικά οικοσυστήματα.
Θυμηθείτε ότι αυτοί οι παράγοντες συχνά διασυνδέονται και επηρεάζουν ο ένας τον άλλον.
