Ποιο κύτταρο μη λυμφοκυττάρων είναι ένας κεντρικός ηθοποιός στην κλωνική επιλογή;

Το μη λυστο-κύτταρο που παίζει κεντρικό ρόλο στην κλωνική επιλογή είναι το αντιγόνο που παρουσιάζει κύτταρο (APC) .

Εδώ είναι γιατί:

* Επιλογή κλωνικής: Αυτή η διαδικασία περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα επιλέγει και επεκτείνει συγκεκριμένα λεμφοκύτταρα (Β κύτταρα και Τ κύτταρα) που αναγνωρίζουν ένα συγκεκριμένο αντιγόνο. Αυτό συμβαίνει μέσω μιας σειράς βημάτων:

* Αναγνώριση αντιγόνου: Τα λεμφοκύτταρα με υποδοχείς που συνδέονται με το αντιγόνο ενεργοποιούνται.

* Clonal επέκταση: Τα ενεργοποιημένα λεμφοκύτταρα πολλαπλασιάζονται, δημιουργώντας κλώνους του εαυτού τους.

* Διαφοροποίηση: Μερικοί κλώνοι διαφοροποιούνται σε κύτταρα τελετών που καταπολεμούν άμεσα το αντιγόνο, ενώ άλλοι γίνονται κύτταρα μνήμης που παρέχουν μακροχρόνια ανοσία.

* Ρόλος του APCS: Τα APC είναι ζωτικής σημασίας για την έναρξη της κλωνικής επιλογής. Αυτοί:

* Αντιγόνα σύλληψης: APCs και τα αντιγόνα επεξεργασίας από παθογόνα ή άλλες ξένες ουσίες.

* Παρουσιάστε αντιγόνα: Παρουσιάζουν επεξεργασμένα θραύσματα αντιγόνου στην επιφάνεια τους, ειδικά σε μόρια MHC (κύριο σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας). Αυτή η παρουσίαση επιτρέπει στα Τ κύτταρα να αναγνωρίσουν το αντιγόνο.

* Ενεργοποιήστε τα Τ κύτταρα: Όταν ένα Τ κύτταρο αναγνωρίζει το συγκεκριμένο αντιγόνο του που παρουσιάζεται από ένα APC, ενεργοποιείται και αρχίζει τη διαδικασία κλωνικής επιλογής.

Παραδείγματα APCS:

* μακροφάγα

* δενδριτικά κύτταρα

* Β κύτταρα (σε μικρότερο βαθμό)

Έτσι, ενώ τα λεμφοκύτταρα είναι οι κεντρικοί παίκτες στην κλωνική επιλογή, τα APCs είναι απαραίτητα για την έναρξη της διαδικασίας παρουσιάζοντας το αντιγόνο στα λεμφοκύτταρα.