bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> βιολογία

Πώς θα μπορούσαν οι αλλαγές στη δομή του DNA επιβλαβείς για ένα είδος;

Οι μεταβολές στη δομή του DNA, επίσης γνωστές ως μεταλλάξεις, μπορεί να είναι επιβλαβείς για ένα είδος με διάφορους τρόπους:

1. Απώλεια λειτουργίας:

* Διαγραφές: Οι μεγάλες διαγραφές μπορούν να απομακρύνουν ολόκληρα γονίδια ή ρυθμιστικά στοιχεία, προκαλώντας την απώλεια βασικών πρωτεϊνών ή τη διάσπαση της γονιδιακής έκφρασης.

* Εισαγωγή: Οι εισαγωγές επιπλέον DNA μπορούν επίσης να διαταράξουν τα γονίδια ή τις ρυθμιστικές αλληλουχίες, οδηγώντας σε μη λειτουργικές πρωτεΐνες.

* Μεταλλάξεις σημείων: Αυτές οι μεταβολές μεμονωμένων νουκλεοτιδίων μπορούν να μεταβάλουν τα κωδικόνια, με αποτέλεσμα μια μη λειτουργική πρωτεΐνη ή μια κολοβωμένη πρωτεΐνη.

2. Κερδίστε επιβλαβή λειτουργία:

* Missense Mutations: Αυτές οι σημειακές μεταλλάξεις αλλάζουν την αλληλουχία αμινοξέων μιας πρωτεΐνης, μερικές φορές οδηγώντας σε μια πρωτεΐνη με μια νέα, επιβλαβή λειτουργία.

* μεταλλάξεις μετατόπισης πλαισίου: Οι εισαγωγές ή οι διαγραφές που δεν είναι πολλαπλάσια τριών νουκλεοτιδίων μετατοπίζουν το πλαίσιο ανάγνωσης της αλληλουχίας DNA, οδηγώντας σε μια εντελώς διαφορετική πρωτεΐνη που παράγεται.

3. Διαταραγμένη ρύθμιση:

* μεταλλάξεις σε ρυθμιστικές ακολουθίες: Οι αλλαγές στους προαγωγούς, τους ενισχυτές ή τους σιγαστήρες μπορούν να μεταβάλλουν τα επίπεδα έκφρασης γονιδίων, να διαταράξουν τις κυτταρικές διεργασίες.

* μεταλλάξεις σε μη κωδικοποιητικό RNA: Αυτά μπορούν να διαταράξουν τη λειτουργία διαφόρων μορίων RNA, συμπεριλαμβανομένων των microRNAs, τα οποία ρυθμίζουν την έκφραση γονιδίων.

4. Αυξημένη ευαισθησία σε ασθένεια:

* μεταλλάξεις σε γονίδια που εμπλέκονται στην ανοσολογική λειτουργία: Αυτά μπορούν να κάνουν τα άτομα πιο ευάλωτα σε λοιμώξεις και ασθένειες.

* μεταλλάξεις σε γονίδια που εμπλέκονται στην επισκευή DNA: Αυτά μπορεί να οδηγήσουν σε συσσώρευση μεταλλάξεων, αυξάνοντας τον κίνδυνο καρκίνου.

* μεταλλάξεις σε γονίδια που εμπλέκονται σε μεταβολικές οδούς: Αυτά μπορούν να οδηγήσουν σε μεταβολικές διαταραχές.

5. Μειωμένη φυσική κατάσταση:

* Μειωμένη αναπαραγωγική ικανότητα: Οι μεταλλάξεις μπορούν να επηρεάσουν τη γονιμότητα, τη βιωσιμότητα των απογόνων ή τα ποσοστά επιβίωσης.

* Αυξημένη ευαισθησία σε περιβαλλοντικούς παράγοντες άγχους: Οι μεταλλάξεις μπορούν να κάνουν τα άτομα πιο ευάλωτα σε περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως τα άκρα της θερμοκρασίας, οι ρύποι ή τα παθογόνα.

6. Εξελικτικά αδιέξοδα:

* Οι μεταλλάξεις που είναι πολύ επιζήμιες μπορούν να εμποδίσουν ένα είδος να προσαρμοστεί σε μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα.

* Οι επιβλαβείς μεταλλάξεις μπορούν να συσσωρευτούν με την πάροδο του χρόνου, καθιστώντας ένα είδος λιγότερο βιώσιμο.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι δεν είναι όλες οι μεταλλάξεις επιβλαβείς. Ορισμένες μεταλλάξεις μπορεί να είναι επωφελείς, παρέχοντας ένα επιλεκτικό πλεονέκτημα που επιτρέπει σε ένα είδος να προσαρμοστεί σε νέα περιβάλλοντα. Ωστόσο, η συντριπτική πλειονότητα των μεταλλάξεων είναι είτε ουδέτερη είτε επιβλαβής, ενδεχομένως οδηγώντας σε αρνητικές συνέπειες για το είδος στο σύνολό του.

Βραβείο Νόμπελ Χημείας Τιμές Τεχνική για την οικοδόμηση μορίων

Βραβείο Νόμπελ Χημείας Τιμές Τεχνική για την οικοδόμηση μορίων

Οι χημικοί επιφορτίζονται συνεχώς όχι μόνο με το σχεδιασμό χρήσιμων νέων μορίων - για νέα φάρμακα, υλικά αποθήκευσης ενέργειας και αμέτρητες άλλες εργασίες - αλλά και με το σχεδιασμό καλύτερων τρόπων για την παραγωγή αυτών των μορίων. Ένα μεγάλο εμπόδιο είναι ότι οι επιθυμητές χημικές αντιδράσεις εί

Διαφορά μεταξύ χαλαρού και πυκνού συνδετικού ιστού

Διαφορά μεταξύ χαλαρού και πυκνού συνδετικού ιστού

Κύρια διαφορά – Χαλαρός έναντι πυκνού συνδετικού ιστού Οι χαλαροί και πυκνοί συνδετικοί ιστοί είναι οι δύο τύποι συνδετικού ιστού στο ανθρώπινο σώμα. Ο συνδετικός ιστός γεμίζει τις επιφάνειες μεταξύ των άλλων τύπων ιστών στο σώμα. Παρέχει τόσο μεταβολική όσο και δομική υποστήριξη στους άλλους ιστούς

Διαφορά μεταξύ του Photosystem 1 και 2

Διαφορά μεταξύ του Photosystem 1 και 2

Κύρια διαφορά – Photosystem 1 vs 2 Το φωτοσύστημα I (PS I) και το φωτοσύστημα II (PS II) είναι δύο σύμπλοκα μεμβράνης-πρωτεΐνης πολλαπλών υπομονάδων που εμπλέκονται στην οξυγονική φωτοσύνθεση. Η χλωροφύλλη είναι η χρωστική ουσία που εμπλέκεται στη δέσμευση της φωτεινής ενέργειας. Το PS 1 περιέχει χλ