Τι απαιτούν τόσο η συναρμολόγηση όσο και η αποσυναρμολόγηση των βιομορίων;
Εδώ είναι γιατί:
* Συναρμολόγηση: Τα ένζυμα δρουν ως καταλύτες για να επιταχύνουν τη διαδικασία συμμετοχής σε μικρότερα μόρια μαζί για να σχηματίσουν μεγαλύτερα βιομόρια. Το κάνουν αυτό μειώνοντας την ενέργεια ενεργοποίησης που απαιτείται για την αντίδραση.
* Αποσυναρμολόγηση: Τα ένζυμα είναι επίσης ζωτικής σημασίας για τη διάσπαση μεγαλύτερων βιομόρων σε μικρότερα συστατικά. Το κάνουν αυτό διευκολύνοντας το σπάσιμο συγκεκριμένων χημικών δεσμών μέσα στο μόριο.
Παραδείγματα:
* Συναρμολόγηση πρωτεΐνης: Τα ριβοσώματα (τα οποία είναι τα ίδια πολύπλοκα συγκροτήματα του RNA και της πρωτεΐνης) είναι υπεύθυνα για τη συναρμολόγηση πρωτεϊνών από αμινοξέα.
* Αντιγραφή DNA: Η ϋΝΑ πολυμεράση είναι το ένζυμο που είναι υπεύθυνο για την κατασκευή νέων κλώνων DNA, ενώ οι ελικάσες εμπλέκονται στην εκκαθάριση της διπλής έλικας για αναπαραγωγή.
* Περίληψη υδατανθράκων: Η αμυλάση διασπά τα άμυλα σε απλούστερα σάκχαρα και η λακτάση σπάει τη λακτόζη.
Ενώ τα ένζυμα είναι απαραίτητα τόσο για τη συναρμολόγηση όσο και για την αποσυναρμολόγηση, τα συγκεκριμένα ένζυμα που εμπλέκονται σε κάθε διαδικασία θα διαφέρουν ανάλογα με το εν λόγω βιομόριο.
