Τι οδήγησε τους βιολόγους να εκχωρήσουν παγκοσμίως αποδεκτά ονόματα οργανισμούς;
* Σύγχυση και χάος: Πριν από τον 18ο αιώνα, διαφορετικές περιοχές και γλώσσες χρησιμοποίησαν διαφορετικά ονόματα για τον ίδιο οργανισμό, οδηγώντας σε ευρεία σύγχυση. Αυτό έκανε την επικοινωνία και την κατανόηση δύσκολη μεταξύ των επιστημόνων.
* ανάγκη για οργάνωση και ταξινόμηση: Καθώς επεκτάθηκε η επιστημονική εξερεύνηση, ο αριθμός των γνωστών ειδών εξερράγη. Απαιτείται ένα σύστημα για την οργάνωση και την ταξινόμηση αυτών των οργανισμών με τρόπο που ήταν λογικός και προσβάσιμος σε όλους.
* Συμβολή του Carl Linnaeus: Ο Σουηδός βοτανολόγος Carl Linnaeus (1707-1778) πιστώνεται με την ανάπτυξη και τη διάδοση της διωνυμικής ονοματολογίας. Δημιούργησε ένα τυποποιημένο σύστημα χρησιμοποιώντας τη λατινική (η κοινή γλώσσα της υποτροφίας την εποχή εκείνη) για να ονομάσει οργανισμούς με ένα όνομα δύο μερών:γένος και είδη. Αυτό το σύστημα παρείχε μια συνεπή και οργανωμένη μέθοδο για την ονομασία και την ταξινόμηση των οργανισμών.
* Διεθνής Συμφωνία: Ο διεθνής κώδικας ονοματολογίας για τα φύκια, τους μύκητες και τα φυτά (ICN) και ο Διεθνής Κώδικας Ζωολογικής Ονοματολογίας (ICZN) δημιουργήθηκαν για την τυποποίηση των κανόνων και των διαδικασιών ονομασίας των οργανισμών, εξασφαλίζοντας την καθολική αποδοχή και την ελαχιστοποίηση των πιθανών συγκρούσεων.
Συνοπτικά, η ανάγκη αντιμετώπισης της σύγχυσης, η οργάνωση του αυξανόμενου συστήματος γνώσεων σχετικά με τους οργανισμούς και η δημιουργία ενός τυποποιημένου συστήματος LED βιολόγων να υιοθετήσουν διωνυμική ονοματολογία ως καθολικά αποδεκτό τρόπο για την ονομασία οργανισμών. Το πρωτοποριακό έργο του Linnaeus και οι επακόλουθες διεθνείς συμφωνίες κατέστησαν αυτό το σύστημα δυνατό και απαραίτητο για την επιστημονική επικοινωνία και τη συνεργασία.
