bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> βιολογία

Ποιες είναι οι προσαρμογές που εμφανίζονται από τα xerophytes;

Τα Xerophytes είναι φυτά που έχουν προσαρμοστεί για να επιβιώσουν σε ξηρές περιβάλλοντα με χαμηλή διαθεσιμότητα νερού. Αυτές οι προσαρμογές είναι απαραίτητες για την επιβίωσή τους και μπορούν να βρεθούν σε διάφορες πτυχές της δομής και της φυσιολογίας τους. Εδώ είναι μερικές από τις κοινές προσαρμογές που παρουσιάζονται από τα xerophytes:

Δομικές προσαρμογές:

* Μειωμένη επιφάνεια φύλλου: Τα xerophytes έχουν συχνά μικρά, σαν βελόνα ή φύλλα που μοιάζουν με κλίμακα για να ελαχιστοποιηθούν η απώλεια νερού μέσω της διαπνοής.

* παχιά επιδερμίδα: Μια παχιά, κηρώδη επιδερμίδα στην επιφάνεια του φύλλου μειώνει την εξάτμιση του νερού.

* Sunken stomata: Τα stomata, οι πόροι μέσω των οποίων τα φυτά ανταλλάσσουν αέρια, βρίσκονται συχνά σε λάκκους ή κοιλότητες για να ελαχιστοποιηθούν η απώλεια νερού.

* τριχωτά φύλλα: Οι τρίχες στα φύλλα μπορούν να παγιδεύσουν ένα στρώμα υγρού αέρα κοντά στην επιφάνεια, μειώνοντας την απώλεια νερού.

* χυμώδη φύλλα και στελέχη: Ορισμένα xerophytes αποθηκεύουν νερό στα φύλλα ή τα στελέχη τους, επιτρέποντάς τους να επιβιώσουν περιόδους ξηρασίας. Παραδείγματα:κάκτοι, aloes, agaves.

* Συστήματα βαθιάς ρίζας: Τα εκτεταμένα ριζικά συστήματα επιτρέπουν στα xerophytes να έχουν πρόσβαση στο νερό βαθιά στο έδαφος.

* Συστήματα ριζών: Ορισμένα xerophytes έχουν ρηχά ριζικά συστήματα που μπορούν να απορροφήσουν γρήγορα το νερό από τις σπάνιες βροχοπτώσεις.

Φυσιολογικές προσαρμογές:

* Cam Photosynthesis: Ο μεταβολισμός του Crassulacean Acid (CAM) είναι μια φωτοσυνθετική οδός που επιτρέπει στα φυτά να ανοίγουν τα στοματάκια τους τη νύχτα όταν είναι πιο δροσερό και πιο υγρό, ελαχιστοποιώντας την απώλεια νερού. Αυτό είναι κοινό σε κάκτους, succulents και άλλα φυτά ερήμου.

* Υψηλή οσμωτική πίεση: Τα xerophytes έχουν συχνά υψηλές οσμωτικές πιέσεις μέσα στα κύτταρα τους, γεγονός που τους βοηθά να απορροφούν νερό από το έδαφος, ακόμη και όταν είναι σπάνιο.

* Αποθήκευση νερού: Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, ορισμένα xerophytes αποθηκεύουν νερό στους ιστούς τους.

* Μειωμένα ποσοστά διαπνοής: Τα Xerophytes έχουν εξελίξει μηχανισμούς για τη μείωση της απώλειας νερού μέσω της διαπνοής, όπως το κλείσιμο των στομάχων τους κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Παραδείγματα xerophytes:

* cacti: Αυτά τα φυτά της ερήμου έχουν παχιά, σαρκώδη στελέχη που αποθηκεύουν νερό, μειωμένα φύλλα και εκτεταμένα ριζικά συστήματα.

* Euphorbs: Ορισμένα είδη Euphorbs, όπως ο κάκτος μολυβιού, μοιάζουν με τους κάκτους με τα παχιά στελέχη τους και τα μειωμένα φύλλα τους.

* aloes: Αυτά τα χυμώδη έχουν σαρκώδη φύλλα που αποθηκεύουν νερό και μια παχιά επιδερμίδα για να μειώσουν την απώλεια νερού.

* agaves: Αυτά τα φυτά είναι γνωστά για τα χυμώδη φύλλα τους και την ικανότητά τους να επιβιώσουν σε ξηρά κλίματα.

* Δέντρα Joshua: Αυτά τα δέντρα της ερήμου έχουν βαθιά ριζικά συστήματα και φύλλα που μοιάζουν με βελόνα για να διατηρήσουν το νερό.

Τα Xerophytes έχουν εξελίξει μια ποικιλία προσαρμογών για να ευδοκιμήσουν σε ξηρά περιβάλλοντα. Η κατανόηση αυτών των προσαρμογών μπορεί να παρέχει πληροφορίες σχετικά με την ανθεκτικότητα των φυτών σε δύσκολες συνθήκες και να εμπνεύσει νέες στρατηγικές για τη βιώσιμη διαχείριση των υδάτων.

Διαφορά μεταξύ Πλειοτροπίας και Πολυγονικής Κληρονομικότητας

Διαφορά μεταξύ Πλειοτροπίας και Πολυγονικής Κληρονομικότητας

Κύρια διαφορά – Πλειοτροπία έναντι πολυγονικής κληρονομικότητας Τόσο η πλειοτροπία όσο και η πολυγονιδιακή κληρονομικότητα είναι δύο όροι που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τη σχέση μεταξύ των γονιδίων και των φαινοτύπων ή των χαρακτηριστικών τους. Η πλειοτροπία ακολουθεί τα μεντελικά πρότυπα κ

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του πλασμιδίου και του επισώματος

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του πλασμιδίου και του επισώματος

Η κύρια διαφορά μεταξύ πλασμιδίου και επισώματος είναι ότι πλασμίδιο δεν ενσωματώνεται στο γονιδίωμα, ενώ  επεισόδιο  μπορεί να ενσωματωθεί στο γονιδίωμα. Επίσης, τα πλασμίδια εμφανίζονται κυρίως σε προκαρυώτες ενώ στους ευκαρυώτες, τα επισώματα συμπεριφέρονται ως πλασμίδια στα προκαρυωτικά. Το πλα

Τα παράσιτα είμαστε εμείς

Τα παράσιτα είμαστε εμείς

Ο Jerry Coyne είναι εξελικτικός βιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο. Η έρευνά του για τον πληθυσμό και την εξελικτική γενετική έχει δημοσιευτεί ευρέως σε επαγγελματικά και εμπορικά περιοδικά και το βιβλίο του το 2009, Why Evolution Is True , τον καθιέρωσε ως ηγετική δύναμη στη μελέτη της εξέλιξης.