Ποιες είναι μερικές από τις άμυνες κατά των εισβολών μικροοργανισμών;
1. Έμφυτη ανοσία (μη ειδική άμυνα): Αυτή είναι η πρώτη γραμμή άμυνας, πάντα παρούσα και έτοιμη να ενεργήσει.
* Φυσικά εμπόδια:
* δέρμα: Το εξωτερικό στρώμα του δέρματος λειτουργεί ως φυσικό φράγμα, εμποδίζοντας την είσοδο των μικροοργανισμών στο σώμα. Περιέχει επίσης αντιμικροβιακά πεπτίδια και έλαια που σκοτώνουν ή αναστέλλουν τη μικροβιακή ανάπτυξη.
* μεμβράνες βλεννογόνου: Αυτά ευθυγραμμίζουν τις αναπνευστικές, πεπτικές και ουροποιητικές περιοχές και εκκρίνουν βλέννα, η οποία παγιδεύει τους μικροοργανισμούς.
* Cilia: Μικρές δομές που μοιάζουν με τρίχες στην αναπνευστική οδό που μετακινούν βλέννα και παγιδευμένους μικροοργανισμούς προς τα πάνω για απέλαση.
* Χημικά εμπόδια:
* οξύ στομάχου: Το όξινο περιβάλλον στο στομάχι σκοτώνει τους περισσότερους ελκυστικούς μικροοργανισμούς.
* δάκρυα και σάλιο: Περιέχουν λυσοζύμη, ένα ένζυμο που διασπά τις βακτηριακές κυτταρικές τοιχωμάτων.
* ιδρώτα: Περιέχει αντιμικροβιακά πεπτίδια και άλατα που αναστέλλουν τη μικροβιακή ανάπτυξη.
* Κυτταρικά άμυνες:
* φαγοκύτταρα (ουδετερόφιλα, μακροφάγα): Αυτά τα κύτταρα κατακλύζουν και καταστρέφουν μικροοργανισμούς με φαγοκυττάρωση.
* Κύτταρα Natural Killer (NK): Αυτά τα κύτταρα καταστρέφουν μολυσμένα ή καρκινικά κύτταρα.
* Σύστημα συμπληρώματος: Μια ομάδα πρωτεϊνών που μπορούν να λυθούν (ρήξη) βακτηριακά κύτταρα, να προσελκύσουν φαγοκύτταρα και να ενισχύσουν τη φλεγμονή.
* φλεγμονή: Μια εντοπισμένη ανταπόκριση στη βλάβη των ιστών, που χαρακτηρίζεται από ερυθρότητα, πρήξιμο, θερμότητα και πόνο. Βοηθά στην απομόνωση της λοίμωξης και στην πρόσληψη κυττάρων ανοσοκυττάρων στη θέση.
2. Προσαρμοστική ανοσία (ειδική άμυνα): Αυτή είναι μια πιο συγκεκριμένη και στοχοθετημένη ανταπόκριση που αναπτύσσεται μετά την έκθεση σε ένα συγκεκριμένο παθογόνο.
* Λεμφοκύτταρα:
* Τ λεμφοκύτταρα (Τ κύτταρα): Αυτά τα κύτταρα είναι υπεύθυνα για την ανοσία με τη μεσολάβηση των κυττάρων. Προσβάλλουν άμεσα μολυσμένα κύτταρα ή διεγείρουν άλλα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος.
* Β λεμφοκύτταρα (Β κύτταρα): Αυτά τα κύτταρα είναι υπεύθυνα για την χυμική ασυλία. Παράγουν αντισώματα, τα οποία δεσμεύονται σε συγκεκριμένα αντιγόνα σε παθογόνα και τα σηματοδοτούν για καταστροφή.
* Κύτταρα μνήμης: Μετά από μια λοίμωξη, ορισμένα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος γίνονται κύτταρα μνήμης που μπορούν γρήγορα να αναγνωρίσουν και να ανταποκριθούν στο ίδιο παθογόνο στο μέλλον. Αυτή είναι η βάση της ασυλίας.
Άλλες σημαντικές άμυνες:
* πυρετός: Η αυξημένη θερμοκρασία του σώματος αναστέλλει την ανάπτυξη ορισμένων παθογόνων και ενισχύει την ανοσοαπόκριση.
* αντιμικροβιακές πρωτεΐνες: Αυτές οι πρωτεΐνες, όπως ιντερφερόνες και αμυντικές, έχουν άμεσες αντιιικές ή αντιβακτηριακές επιδράσεις.
* Microbiota του εντέρου: Τα τρισεκατομμύρια βακτηρίων που ζουν στο έντερο μας μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της ανάπτυξης επιβλαβών παθογόνων.
Αυτές οι άμυνες συνεργάζονται με περίπλοκο και συντονισμένο τρόπο για να μας προστατεύσουν από τους εισβολείς μικροοργανισμούς. Ωστόσο, ορισμένοι μικροοργανισμοί έχουν εξελίξει μηχανισμούς για να αποφύγουν αυτές τις άμυνες, γι 'αυτό χρειαζόμαστε εμβολιασμούς και άλλα προληπτικά μέτρα.
