Τι αυξάνει τη γενετική ποικιλία;
1. Μεταλλάξεις: Αυτές είναι τυχαίες αλλαγές στην ακολουθία DNA. Είναι η τελική πηγή νέας γενετικής διακύμανσης.
* Μεταλλάξεις σημείων: Μεταβολές σε ένα μόνο νουκλεοτίδιο μέσα σε ένα γονίδιο.
* παρεμβολές και διαγραφές: Προσθήκη ή αφαίρεση νουκλεοτιδίων στην αλληλουχία DNA.
* χρωμοσωμικές αναδιατάξεις: Μεγάλες αλλαγές στη δομή του χρωμοσωμάτων, όπως οι αναστροφές, οι μετατοπίσεις ή οι αλληλεπικαλύψεις.
2. Σεξουαλική αναπαραγωγή: Ο συνδυασμός γονιδίων από δύο γονείς κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής αναπαραγωγής δημιουργεί νέους συνδυασμούς αλληλόμορφων, αυξάνοντας τη γενετική παραλλαγή μέσα σε έναν πληθυσμό.
* Meiosis: Η διαδικασία της κυτταρικής διαίρεσης που παράγει γαμέτες (σπέρμα και αυγό) περιλαμβάνει τη διέλευση και την ανεξάρτητη ποικιλία χρωμοσωμάτων.
* Γονιμοποίηση: Η σύντηξη του σπέρματος και του αυγού συγκεντρώνει γενετικό υλικό από δύο διαφορετικά άτομα.
3. Ροή γονιδίων: Η κίνηση των ατόμων (και των γονιδίων τους) από τον ένα πληθυσμό στον άλλο. Αυτό εισάγει νέα αλληλόμορφα και αυξάνει τη γενετική διακύμανση στον πληθυσμό του δέκτη.
4. Ανασυνδυασμός: Η ανταλλαγή γενετικού υλικού μεταξύ ομόλογων χρωμοσωμάτων κατά τη διάρκεια της μείωσης (διασταύρωση). Αυτό ανακατεύει τα υπάρχοντα αλληλόμορφα και δημιουργεί νέους συνδυασμούς.
5. Τρανσποζόνια: Επίσης γνωστά ως "γονίδια άλματος", αυτές είναι αλληλουχίες DNA που μπορούν να κινηθούν μέσα στο γονιδίωμα. Η κίνησή τους μπορεί να εισαγάγει νέες μεταλλάξεις ή να μεταβάλει την έκφραση των γονιδίων, συμβάλλοντας στη γενετική ποικιλία.
6. Οριζόντια μεταφορά γονιδίων: Η μεταφορά γενετικού υλικού μεταξύ των οργανισμών που δεν είναι γονέας και απόγονοι (κοινά στα βακτήρια). Αυτό μπορεί να εισαγάγει νέα γονίδια και να επιταχύνει τη γενετική διαφοροποίηση.
Σημαντική σημείωση: Η γενετική ποικιλία είναι απαραίτητη για την προσαρμογή των πληθυσμών σε μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα. Εάν ένας πληθυσμός έχει χαμηλές γενετικές διακυμάνσεις, είναι πιο ευαίσθητο σε ασθένειες, περιβαλλοντικές αλλαγές ή άλλες προκλήσεις.
