Ένζυμο που αναλύει το σχηματισμό ζάχαρης σε φωσφορικά δεσμούς στο DNA;
Ένζυμα που εμπλέκονται στη σύνθεση DNA:
* ϋΝΑ πολυμεράσες: Αυτά τα ένζυμα είναι οι κύριοι οικοδόμοι του DNA. Προσθέτουν νουκλεοτίδια (δομικά στοιχεία που περιέχουν ζάχαρη, φωσφορικό και βάση) σε έναν αναπτυσσόμενο κλώνο DNA, σχηματίζοντας τη σπονδυλική στήλη ζάχαρης-φωσφορικού.
* Ligases: Αυτά τα ένζυμα "κόλλησαν" μαζί τις ραχοκοκαλιές ζάχαρης-φωσφορικών των νεοεμφανιζόμενων θραυσμάτων DNA, δημιουργώντας μια συνεχή σκέλη.
Ένζυμα που εμπλέκονται στην επισκευή DNA:
* Εξονκόλες: Αυτά τα ένζυμα απομακρύνουν τα κατεστραμμένα ή λανθασμένα νουκλεοτίδια από τον κλώνο DNA, σπάζοντας τον δεσμό φωσφορικής ζάχαρης.
* ενδονουκλεάσες: Αυτά τα ένζυμα κόβουν τη σπονδυλική στήλη DNA σε συγκεκριμένα σημεία, επιτρέποντας την επισκευή των κατεστραμμένων τμημάτων.
* ϋΝΑ πολυμεράσες (και πάλι): Αυτά τα ένζυμα γεμίζουν τα κενά που απομένουν από εξωνουκλεάσες, εξασφαλίζοντας ότι η σωστή ακολουθία αποκαθίσταται.
Ανάλυση του DNA:
Ενώ δεν υπάρχει ένζυμο που αναλύει συγκεκριμένα αυτούς τους δεσμούς, υπάρχουν τεχνικές που χρησιμοποιούνται για τη μελέτη Δομή DNA:
* Κρυσταλογραφία ακτίνων Χ: Αυτή η τεχνική επιτρέπει στους επιστήμονες να απεικονίζουν τη δομή 3D του DNA, συμπεριλαμβανομένης της ραχοκοκαλιάς της φωσφορικής ζάχαρης.
* φασματοσκοπία: Τεχνικές όπως η φασματοσκοπία NMR παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τους χημικούς δεσμούς εντός του DNA, συμπεριλαμβανομένων των συνδέσεων με φωσφορική ζάχαρη.
Συνοπτικά:
Δεν υπάρχει ένα μόνο ένζυμο που "αναλύει" τους δεσμούς φωσφορικής ζάχαρης στο DNA, αλλά αρκετά ένζυμα είναι κρίσιμα για το σχηματισμό, τη συντήρηση και την επισκευή τους. Τεχνικές όπως η κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ και η φασματοσκοπία επιτρέπουν στους επιστήμονες να μελετούν και να κατανοούν αυτούς τους δεσμούς στο DNA.
