Όταν η διαδικασία της μίτωσης χρησιμοποιείται για την αναπαραγωγή των οργανισμών, οι νέες ακριβείς γενετικές διπλασιάζουν τον γονικό οργανισμό;
Εδώ είναι γιατί:
* Η μίτωση δημιουργεί γενετικά πανομοιότυπα αντίγραφα: Η μίτωση είναι μια διαδικασία κυτταρικής διαίρεσης που δημιουργεί δύο θυγατρικά κύτταρα που είναι γενετικά ταυτόσημα με το γονικό κύτταρο. Αυτό συμβαίνει επειδή το DNA αναπαράγεται τέλεια πριν διαιρέσει το κύτταρο.
* Οργανισμοί μονοκύτταρων: Σε μονοκύτταρους οργανισμούς όπως τα βακτήρια, η μίτωση είναι ο κύριος τρόπος αναπαραγωγής. Αυτό σημαίνει ότι ο απόγονος είναι ένας κλώνος του γονέα.
* Ασεξουαλική αναπαραγωγή σε πολυκυτταρικούς οργανισμούς: Μερικοί πολυκύτταροι οργανισμοί, όπως τα φυτά και ορισμένα ζώα, μπορούν να αναπαράγουν ασεξικά χρησιμοποιώντας μίτωση. Σε αυτή την περίπτωση, ο απόγονος είναι ένας κλώνος του γονέα.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειώσετε:
* μεταλλάξεις: Ενώ η μίτωση στοχεύει στην τέλεια αναπαραγωγή, οι μεταλλάξεις μπορούν να εμφανιστούν τυχαία. Αυτές οι μεταλλάξεις είναι σπάνιες, αλλά μπορούν να εισαγάγουν γενετικές διαφορές μεταξύ του γονέα και των απογόνων.
* Περιβαλλοντικοί παράγοντες: Παρόλο που οι απόγονοι είναι γενετικά ταυτόσημοι, οι περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν την ανάπτυξη και τον τελικό φαινότυπο (παρατηρήσιμα χαρακτηριστικά). Για παράδειγμα, τα ίδια δίδυμα μοιράζονται το ίδιο DNA, αλλά μπορεί να έχουν διαφορετικά ύψη λόγω διαφορετικής διατροφής ή έκθεσης στο ηλιακό φως.
Συνοπτικά, ενώ η μίτωση παράγει γενετικά πανομοιότυπους απογόνους, παράγοντες όπως οι μεταλλάξεις και το περιβάλλον μπορούν να οδηγήσουν σε μικρές παραλλαγές.
