Πώς παίρνουν οι οργανισμοί στην Aphotic ζώνη;
1. Χημοσύνθεση:
* Υδροθερμικά αεραγωγοί και κρύα βρώμικα: Αυτές είναι περιοχές όπου τα χημικά όπως το υδρόθειο και το μεθάνιο απελευθερώνονται από την κρούστα της Γης. Τα εξειδικευμένα βακτήρια χρησιμοποιούν αυτές τις χημικές ουσίες για να παράγουν ενέργεια μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται χημειοθεραπεία. Αυτό αποτελεί τη βάση του ιστού τροφίμων για ζώα όπως σκουλήκια σωλήνων, γιγαντιαία μύδια και καβούρια.
* Φάλαινα πέφτει: Όταν οι φάλαινες πεθαίνουν και βυθίζονται στο πάτωμα του ωκεανού, γίνονται μια πλούσια πηγή φαγητού για ένα μοναδικό οικοσύστημα οργανισμών. Τα βακτήρια διασπούν το σφάγιο της φάλαινας, παρέχοντας φαγητό για άλλα πλάσματα.
2. Αξίζει:
* Πολλοί οργανισμοί αφομικής ζώνης είναι σαρωτές, τροφοδοτούν νεκρούς οργανισμούς που βυθίζονται από πάνω. Αυτό περιλαμβάνει ψάρια, σκουλήκια και καρκινοειδή.
* Ορισμένα ψάρια βαθιάς θάλασσας, όπως το ψαροκόκαλο, έχουν προσαρμοστεί για να προσελκύσουν θήραμα με βιοφωταύγεια.
3. Θήρευση:
* Η θήρευση υπάρχει στην αφυπλοτική ζώνη, αν και είναι λιγότερο συνηθισμένη από ό, τι στα ρηχά νερά λόγω της έλλειψης τροφής.
* Τα ψάρια βαθιάς θάλασσας έχουν συχνά μεγάλα στόματα και αιχμηρά δόντια για να πιάσουν το θήραμα.
* Ορισμένα είδη, όπως τα Viperfish, έχουν βιοφωταύγεια για να προσελκύσουν θήραμα.
4. Τροφοδοτοποίηση φίλτρου:
* Μερικά ζώα, όπως τα αγγούρια και τα αστέρια της θάλασσας, το φίλτρο τροφοδοτείται με οργανική ύλη που αιωρείται στο νερό.
5. Συμβιωτικές σχέσεις:
* Μερικοί οργανισμοί έχουν συμβιωτικές σχέσεις με χημειοθετικά βακτήρια. Για παράδειγμα, τα βακτηρίδια ξενιστών σωλήνων υποδοχής στο σώμα τους, τα οποία τους παρέχουν θρεπτικά συστατικά.
Προκλήσεις της αφομικής ζώνης:
Η αφοτική ζώνη παρουσιάζει μοναδικές προκλήσεις για τη ζωή:
* Χαμηλή διαθεσιμότητα τροφίμων: Τα τρόφιμα είναι σπάνια και διασκορπισμένα, καθιστώντας δύσκολη την εύρεση.
* υψηλή πίεση: Η τεράστια πίεση σε αυτά τα βάθη καθιστά δύσκολη την επιβίωση των οργανισμών.
* Ψυχρές θερμοκρασίες: Η Aphotic Zone είναι πολύ κρύα, η οποία επηρεάζει τον μεταβολισμό και τους ρυθμούς ανάπτυξης.
* σκοτάδι: Η έλλειψη ηλιακού φωτός περιορίζει την ικανότητα των οργανισμών να δουν και να πλοηγηθούν.
Οι οργανισμοί στην αφυπρόμενη ζώνη έχουν εξελίξει αξιοσημείωτες προσαρμογές για να ξεπεράσουν αυτές τις προκλήσεις και να ευδοκιμήσουν σε αυτό το μοναδικό περιβάλλον.