bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> βιολογία

Είναι το DNA μέρος των εσωτερικών κυττάρων;

Ναι, το DNA είναι ένα κρίσιμο μέρος όλων των εσωτερικών κυττάρων (και των εξωτερικών κυττάρων) των ζωντανών οργανισμών.

Εδώ είναι γιατί:

* Το DNA είναι το σχέδιο της ζωής: Περιέχει τις γενετικές οδηγίες για την οικοδόμηση και τη διατήρηση ενός οργανισμού. Αυτές οι οδηγίες χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία πρωτεϊνών, οι οποίες εκτελούν βασικές λειτουργίες στο σώμα.

* Κάθε κύτταρο χρειάζεται DNA: Κάθε κύτταρο στο σώμα σας, είτε πρόκειται για ένα κύτταρο του δέρματος, ένα μυϊκό κύτταρο ή ένα νευρικό κύτταρο, χρειάζεται το δικό του αντίγραφο του DNA για να λειτουργήσει σωστά.

* Το DNA βρίσκεται στον πυρήνα: Το μεγαλύτερο μέρος του DNA σε ένα κύτταρο βρίσκεται στον πυρήνα, ο οποίος είναι σαν το κέντρο ελέγχου του κυττάρου.

Έτσι, το DNA δεν είναι μόνο μέρος των εσωτερικών κυττάρων, αλλά είναι απαραίτητο για όλα τα κύτταρα να υπάρχουν και να λειτουργούν.

Διαφορά μεταξύ IgG και IgM

Διαφορά μεταξύ IgG και IgM

Κύρια διαφορά – IgG έναντι IgM Οι πρωτεΐνες του ανοσοποιητικού συστήματος που συνδέονται με τα αντιγόνα των ξένων ουσιών είναι γνωστές ως ανοσοσφαιρίνες (Ig) ή αντισώματα. Παράγονται για την καταπολέμηση παθογόνων παραγόντων όπως βακτήρια, ιοί και παράσιτα. Η κύρια λειτουργία του Ig είναι να διευκολ

5 Ομάδες Σπονδυλωτών – Χαρακτηριστικά και Παραδείγματα

5 Ομάδες Σπονδυλωτών – Χαρακτηριστικά και Παραδείγματα

Τασπονδυλωτά είναι ζώα με ραχοκοκαλιά. Μέχρι στιγμής, είναι γνωστά σχεδόν 75.000 είδη σπονδυλωτών. Ακολουθεί μια ματιά στις 5 ομάδες σπονδυλωτών, τα χαρακτηριστικά τους και παραδείγματα κάθε ομάδας. Χαρακτηριστικά των Σπονδυλωτών Τα σπονδυλωτά έχουν πολλά παρόμοια χαρακτηριστικά. Εκτός από τη ραχοκ

Οι συγχωνεύσεις κυττάρων-βακτηρίων προσφέρουν στοιχεία για το πώς εξελίχθηκαν τα οργανίδια

Οι συγχωνεύσεις κυττάρων-βακτηρίων προσφέρουν στοιχεία για το πώς εξελίχθηκαν τα οργανίδια

Υπάρχουν λίγες σχέσεις στη φύση πιο στενές από αυτές μεταξύ των κυττάρων και των συμβιωτικών βακτηρίων, ή των ενδοσυμβίων, που ζουν μέσα τους. Σε αυτές τις συνεργασίες, ένα κύτταρο ξενιστής συνήθως παρέχει προστασία στο ενδοσυμβίωμά του και του δίνει έναν τρόπο να διαδοθεί, ενώ το ενδοσύμβιον παρέχε