Γιατί πρέπει να αποθηκεύονται ένζυμα που πρέπει να αποθηκεύονται σε πρωτεΐνες στην ανενεργή μορφή;

Τα ένζυμα που διανέμονται από πρωτεΐνες, γνωστά και ως πρωτεάσες, πρέπει να αποθηκεύονται σε ανενεργή μορφή για έναν κρίσιμο λόγο: για την πρόληψη της αυτοέκλησης .

Εδώ είναι γιατί:

* Οι πρωτεάσες είναι ισχυροί καταλύτες: Καταρρέουν πρωτεΐνες σε μικρότερα πεπτίδια και αμινοξέα.

* Τα κυτταρικά συστατικά είναι πρωτεΐνες: Τα ίδια τα κύτταρα αποτελούνται από πρωτεΐνες, συμπεριλαμβανομένων των δικών τους μεμβρανών, των εσωτερικών δομών και των ζωτικών ενζύμων.

* Αυτο-καταστροφή: Εάν οι πρωτεάσες ήταν ενεργές μέσα στα κύτταρα, θα αρχίσουν να αφομοιώνουν τις πρωτεΐνες του κυττάρου, οδηγώντας στην καταστροφή του.

Για να αποφευχθεί αυτό, τα κύτταρα χρησιμοποιούν μια έξυπνη στρατηγική:

* Ανενεργές μορφές: Οι πρωτεάσες συντίθενται ως ανενεργοί πρόδρομοι που ονομάζονται ζυμογόνα . Αυτά τα ζυμογόνα δεν έχουν την ενεργό καταλυτική θέση που απαιτείται για τη διάσπαση των πρωτεϊνών.

* Ενεργοποίηση με συγκεκριμένες ενεργοποιητές: Τα ζυμογόνα ενεργοποιούνται μόνο σε συγκεκριμένες θέσεις και ώρες, συνήθως σε απόκριση συγκεκριμένων σημάτων ή ενεργοποιητών. Για παράδειγμα:

* στομάχι: Η πεψινογόνο, η ανενεργή μορφή πεψίνης, ενεργοποιείται στο στομάχι από το όξινο περιβάλλον.

* μικρό έντερο: Η θρυψινογόνο, η ανενεργή μορφή θρυψίνης, ενεργοποιείται από το ένζυμο εντεροεπτιδάση στο λεπτό έντερο.

Αυτό το σύστημα διασφαλίζει ότι η πέψη πρωτεΐνης συμβαίνει μόνο στην πεπτική οδό όπου χρειάζεται, και όχι μέσα στα ίδια τα κύτταρα.