Τι θα συνέβαινε σε ένα φυτικό κύτταρο εάν τοποθετήθηκε σε ποτήρι που περιέχει υπερτονική λύση;
* Υπερτονική λύση: Ένα υπερτονικό διάλυμα έχει υψηλότερη συγκέντρωση διαλυτής ουσίας (όπως το αλάτι ή τη ζάχαρη) από το κυτταρόπλασμα του κυττάρου. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει λιγότερο νερό έξω από το κελί παρά μέσα.
* Κίνηση νερού: Το νερό θα μετακινηθεί από την περιοχή υψηλής συγκέντρωσης (μέσα στο κύτταρο) στην περιοχή χαμηλής συγκέντρωσης (εκτός του κυττάρου) για να προσπαθήσει να εξισορροπήσει τη συγκέντρωση της διαλυμένης ουσίας. Αυτή η κίνηση συμβαίνει μέσω της όσμωσης, της παθητικής διάχυσης του νερού σε μια ημιεπερισμένη μεμβράνη.
* συρρίκνωση του κελιού: Καθώς το νερό μετακινείται από το κύτταρο, το κυτταρόπλασμα του κυττάρου συρρικνώνεται και απομακρύνεται από το κυτταρικό τοίχωμα. Αυτή η διαδικασία συρρίκνωσης ονομάζεται πλασμόλυση.
* Απώλεια πίεσης Turgor: Η πίεση που ασκεί το κύτταρο ενάντια στο κυτταρικό του τοίχωμα, γνωστή ως πίεση Turgor, μειώνεται. Αυτή η πίεση είναι απαραίτητη για τη διατήρηση του σχήματος και της ακαμψίας του φυτού.
Συνέπειες της πλασμόλυσης:
* Wilting: Τα φυτικά κύτταρα χάνουν τη δομική τους ακεραιότητα, οδηγώντας σε μαρασμό.
* Μειωμένη φωτοσύνθεση: Η συρρίκνωση του κυτταροπλάσματος μπορεί να επηρεάσει τους χλωροπλάστες, οι οποίοι είναι υπεύθυνες για τη φωτοσύνθεση.
* Κυτταρικός θάνατος: Εάν η πλασμόλυση είναι αρκετά σοβαρή, το κύτταρο μπορεί να πεθάνει.
Σημείωση: Τα φυτικά κύτταρα έχουν ένα κυτταρικό τοίχωμα που παρέχει δομική υποστήριξη και εμποδίζει την πλήρη κατάρρευση. Ωστόσο, η παρατεταμένη έκθεση σε ένα υπερτονικό περιβάλλον μπορεί ακόμα να προκαλέσει σημαντική βλάβη στο κύτταρο.
