bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> βιολογία

Τι ισορροπία βάσης οξέος αίματος συστήματος;

Φαίνεται ότι ρωτάτε για δύο ξεχωριστά, αλλά διασυνδεδεμένα συστήματα στο σώμα:

1. Σχηματισμός αίματος (αιματοποίηση):

* όπου συμβαίνει: Κυρίως στο μυελό των οστών, ειδικά μέσα σε εξειδικευμένες θέσεις που ονομάζονται εξειδικευμένες κόγχες αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων.

* διαδικασία: Τα αιματοποιητικά βλαστοκύτταρα (HSCs) είναι τα θεμέλια. Αυτά τα αδιαφοροποίητα κύτταρα έχουν τη δυνατότητα να γίνουν οποιοδήποτε είδος κυττάρων αίματος. Υποβάλλονται σε μια σύνθετη σειρά διαιρέσεων και διαφοροποιήσεων, καθοδηγούνται από διάφορους αυξητικούς παράγοντες και σηματοδοτικά μόρια.

* Τύποι κυττάρων που παράγονται: Τα ερυθρά αιμοσφαίρια (ερυθροκύτταρα) μεταφέρουν οξυγόνο, λευκά αιμοσφαίρια (λευκοκύτταρα), καταπολεμούν τις λοιμώξεις και τα αιμοπετάλια (θρομβοκύτταρα) βοηθούν στην πήξη του αίματος.

* Κανονισμός: Το σώμα ρυθμίζει προσεκτικά την παραγωγή κυττάρων αίματος με βάση την ανάγκη, χρησιμοποιώντας μηχανισμούς ανατροφοδότησης που περιλαμβάνουν ορμόνες όπως η ερυθροποιητίνη και η θρομβοποιητίνη.

2. Ισορροπία οξέος-βάσης (ομοιόσταση):

* Σημασία: Η διατήρηση ενός σταθερού ρΗ εντός των υγρών του σώματος, κυρίως του αίματος, είναι ζωτικής σημασίας για διάφορες βιολογικές διεργασίες. Μια μικρή απόκλιση μπορεί να διαταράξει την ενζυμική δραστικότητα και την κυτταρική λειτουργία.

* Μηχανισμοί:

* Buffer Systems: Το σώμα χρησιμοποιεί ρυθμιστικό διάλυμα διττανθρακικού, φωσφορικό ρυθμιστικό διάλυμα και συστήματα πρωτεϊνών για να εξουδετερώσει γρήγορα μικρές ποσότητες οξέων ή βάσεων.

* Αναπνευστική ρύθμιση: Οι πνεύμονες μπορούν να μεταβάλουν τα επίπεδα CO2 (έναν κύριο παραγωγό οξέος) μέσω αλλαγών στο ρυθμό αναπνοής και το βάθος.

* Νεφρική ρύθμιση: Οι νεφροί διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στην έκκριση υπερβολικών οξέων και βάσεων, αλλά και στη ρύθμιση της επαναπορρόφησης των διττανθρακικών.

* Διαταραχές: Μπορεί να προκύψουν συνθήκες όπως η οξέωση (υπερβολικό οξύ) και η αλκάλωση (υπερβολική βάση) λόγω διαφόρων αιτιών, οδηγώντας σε προβλήματα υγείας εάν δεν διορθωθούν.

Η σύνδεση:

* Μεταφορά οξυγόνου: Τα ερυθρά αιμοσφαίρια, που σχηματίζονται στο μυελό των οστών, είναι απαραίτητα για τη μεταφορά οξυγόνου σε όλο το σώμα. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας για την παραγωγή ενέργειας, η οποία είναι συνδεδεμένη με την ισορροπία με όξινη βάση.

* buffering: Η αιμοσφαιρίνη, η πρωτεΐνη μεταφοράς οξυγόνου σε ερυθρά αιμοσφαίρια, δρα επίσης ως ρυθμιστικό διάλυμα, συμβάλλοντας στη διατήρηση του ρΗ αίματος.

* Λειτουργία νεφρού: Οι νεφροί, υπεύθυνοι για την ισορροπία με όξινη βάση, επηρεάζονται από την παραγωγή κυττάρων αίματος. Για παράδειγμα, η αναιμία (χαμηλός αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων) μπορεί να οδηγήσει σε υποξία (χαμηλό οξυγόνο) και λειτουργία των νεφρών επιπτώσεων.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα συστήματα ισορροπίας του σχηματισμού αίματος και οξέος είναι πολύπλοκα και διασυνδεδεμένα. Η κατανόηση αυτών των συστημάτων είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση των διαφόρων φυσιολογικών διαδικασιών και των συνθηκών υγείας.

Διαφορά μεταξύ ορού και πλάσματος

Διαφορά μεταξύ ορού και πλάσματος

Κύρια διαφορά – Ορός έναντι πλάσματος Ο ορός και το πλάσμα είναι δύο παράγωγα αίματος που δεν έχουν αιμοσφαίρια όπως ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια. Και τα δύο περιέχουν πρωτεΐνες, φάρμακα, ορμόνες, τοξίνες και ηλεκτρολύτες. Τόσο ο ορός όσο και το πλάσμα έχουν θεραπευτικές και

Διάκριση μεταξύ νεφρικού σώματος και νεφρικού σωληνίσκου

Διάκριση μεταξύ νεφρικού σώματος και νεφρικού σωληνίσκου

Κύρια διαφορά – Νεφρικό σώμα έναντι νεφρικού σωληνίσκου Ο νεφρώνας είναι η μικροσκοπική λειτουργική μονάδα του νεφρού, η οποία εμπλέκεται στη διήθηση του αίματος προκειμένου να αφαιρεθεί η περίσσεια νερού και αλάτων μαζί με τα αζωτούχα απόβλητα των ζώων. Στην ιδανική περίπτωση, ένα εκατομμύριο νεφρώ

Γιατί πονάει τόσο πολύ ένα τσίμπημα μέλισσας και τι μπορείτε να κάνετε γι  αυτό;

Γιατί πονάει τόσο πολύ ένα τσίμπημα μέλισσας και τι μπορείτε να κάνετε γι 'αυτό;

Τα τσιμπήματα μέλισσας πονάνε επειδή το κεντρί τους περιέχει δηλητήριο μέλισσας που ονομάζεται απιτοξίνη. Αυτό το δηλητήριο περιέχει ενώσεις που προκαλούν οίδημα και πόνο στην περιοχή του τσιμπήματος. Εάν τσιμπήσετε, αφαιρέστε αμέσως το κεντρί και εφαρμόστε πάγο για να μειώσετε το πρήξιμο. Μερικοί ά