Τι είναι λιγότερο πιθανό να είναι σημαντικό για τη διατήρηση των συστατικών μιας βιολογικής μεμβράνης μαζί;
* ομοιοπολικά ομόλογα είναι ισχυροί, σταθεροί δεσμοί που σχηματίζονται μεταξύ των ατόμων με την κοινή χρήση ηλεκτρονίων. Είναι η ραχοκοκαλιά των μορίων και δεν είναι εύκολα σπασμένα. Στις βιολογικές μεμβράνες, οι ομοιοπολικοί δεσμοί εμπλέκονται κυρίως στη συγκράτηση των μεμονωμένων μορίων που αποτελούν τα συστατικά της μεμβράνης (όπως τα φωσφολιπίδια, οι πρωτεΐνες και η χοληστερόλη).
* υδρόφοβες αλληλεπιδράσεις είναι η πρωταρχική δύναμη που συγκρατεί τη διπλοστιβάδα φωσφολιπιδίου. Οι υδρόφοβες ουρές των φωσφολιπιδίων απωθούνται από το νερό και συσσωρεύονται μαζί στο εσωτερικό της μεμβράνης, μακριά από το υδατικό περιβάλλον. Αυτή η ομαδοποίηση δημιουργεί ένα φράγμα που χωρίζει το εσωτερικό του κυττάρου από το εξωτερικό.
* δεσμούς υδρογόνου και ιονικές αλληλεπιδράσεις Επίσης, παίζουν ρόλο στη σταθεροποίηση της μεμβράνης. Συμβάλλουν στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ομάδων πολικών κεφαλών των φωσφολιπιδίων, καθώς και μεταξύ των μεμβρανικών πρωτεϊνών και άλλων συστατικών.
Συνοπτικά: Οι ομοιοπολικοί δεσμοί είναι απαραίτητοι για τη διαμόρφωση των μεμονωμένων μορίων που συνθέτουν τη μεμβράνη, αλλά δεν συγκρατούν άμεσα τη δομή της μεμβράνης μαζί. Η πρωταρχική δύναμη που είναι υπεύθυνη για την ακεραιότητα της μεμβράνης είναι οι υδρόφοβες αλληλεπιδράσεις μεταξύ των φωσφολιπιδικών ουρών.
